Zakonisht pas dimërit të gjatë organizmi ka nevojë për “rifillim” sidomos për fillim të një serie të re të freskët jetësore plotë me energji. Në natyrë, pranvera është koha e zgjimit, rigjenerimit dhe rritjes.Poashtu është edhe për organizmin tonë është koha për regjenerim, rinovim dhe mbushje të baterive.

 

Pastrimi i organizmit mund të na ndihmon për kthimin e energjiës dhe ta përmirëson gjendjen e energjisë?! Gjithçka që duhet të bëni është t’i kushtoni pak vëmendje dhe kohë – dhe rezultat janë këtu! Me vendime të mençura ndihmoni organizmin tuaj që të mbetet në formë të dhe shëndet të mrë gjatë tërë periudhës së mbetur 

 

A ka nevojë organizmi juaj për pastrim?

Sot pothuaj tërë personat perofesionist nga fusha e nutricionizmit, rekomandojnë cikle periodike të detoksikimit të organizmit. Hipokrati rekomandoi në drejtim të përmirësimit të shëndeti, kurse Platoni rekomandoi “paraleksionin” e domosdoshëm” të nxënësve të tij se si do ta përgatisin trupin dhe shpirtin për mësimin neovit. 

Për nevojën e vërtetë të detoksifikimit thjeshtë dëgjoni trupin tuaj. Nëse jeni gjithmonë të lodhur, të përgjumur, keni koncentrim të reduktuar, imunitet të dobët, ndryshime në humor dhe depresion me siguri orgaizmit tuaj i nevojitet pastrim.

 

Simptomet që paraqiten kur kemi tepricë të toksineve në organizëm:

  • kokëdhimbje,
  • depresion,
  • koncentrim të dobët,
  • ëntje të stomakut dhe gazra,
  • ngadalsim i metabolizmit,
  • dobsim ose trashje e tepërt,
  • kapësllëk,
  • plakje e parakohëshme.

 

Pastrimin e organizmit mund ta bëni kur të dëshironi, por sërish ndoshta është koha më e mirë pranvera ose vera. Pas dimërit të gjatë, kur të ushqyrit është i dobët me pemë dhe perime, kjo është periudha më e mirë për pastrimin e trupit tuaj dhe ta mbushni me vitamina dhe minerale.

 

Organet më të rëndësishme të përfshira në pastrimin e përditshëm të organizmit janë :

Kryesisht, materiet e dëmshme çdo ditë largohen me anë të urinës, fecieve, procesi i frymëmarrjes. Fshikëza, gjëndrat limfatike, lëkura dhe gjaku janë kanale të cilat mbështresin procesin e detoksifikimit..

 

  • lëkura - i eliminon toksinat nga tripi me anë të djersitjes;
  • mëlçia e zezë – i filtron tërë mbeturinat dhe përjetojnë dëmtim më të madh
  • mushkëritë e bardha – i eliminojnë gazrat e dëmshëm (para se gjithash dioskid karboni);
  • zorra – luajnë rol të dyfishtë -i ndërmarrin materiet ushqyese dhe i eliminon meteriet e panevojshme;
  • veshkët – ndihmojnë në eliminimin e materieve të dëmshme me anë të urinës

 

Detoksikimi duhet ta pastron zorrën, sistemin e gjakut, dhe ndihmon në punën e tërë këtyre organeve që e kryejnë pastrimin e organizmit. 

 

Përse organizmi ka nevojë për pastrim?

 

Organizmi jonë nuk është thjeshtë i ngarkuar me përpunimin e ushqimit të rëndë dhe të pa shëndetshëm, ai poashtu patjetër t’i eliminoj edhe pesticidet dhe materiet toksike që hyjnë në trupin tonë nga ambienti dhe ushqimi, ajëri madje edhe nga uji. Kur kësaj ia shtojë edhe stresin, ritmin e shpejtë të të jetës dhe më pak ushtrime fizike, pa dyshim fitojmë shumë faktor që dukshëm ndikojnë në bioritmin normal shëndetsor të jetës.

Me detoksikimin, ose me pastrimin e organizmit, i ndihmojmë shëndetit tonë që ta kthej barazpeshën natyrore, energjinë, koncentrimin dhe qëndrimin pozitiv.

 

Detoksikimi në 5 hapa të thjeshtë:

 

 

Ekizstojnë më shumë mënyra për detoksikimin e trupit. Por mënyrat më të myra janë ato të natyrës, të cilat janë të thjeshta dhe pa pagesë.

Pastrimi i i organizmit, nuk është patjetër dhe nuk duhet të jetë i komplikuar. Zbatoni këto rregulla të thjeshta dje shumë shpejtë do t’i ndjeni dobitë e së njejtës. 

 

1. Pemë

Konsumoni sa më shumë pemë të freskëta. Pemët do ta stimulojnë procesin e detoksikimit dhe pa dyshim do të rrit energjinë dhe vitalitetin.

 

2. Uji

Konsumoni sa më shumë ujë! Uji është vendimtar për shëndetin tone sepse luan një rol të rëndësishëm në të gjithë proceset e organizmit. Uji është pjesë e domosdoshme e çdo detoksikimi. Konsumoni 8-10 gota ujë çdo ditë. Uji ndihmon në eliminimin e toksineve nga organizmi, e përmirëson metabolizumin, humorin dhe pamjen e lëkurës. 

 

3. Perimet e gjelbërta

Perimet sidomos ato të gjelbërtat (brokoli, lakra jeshile, spinaqi) – janë të pasura me vitamina dhe minerale, e përmirësojnë imunitetin, e pastrojnë organizmin nga toksinet dhe përmbajnë shumë pak kalori. Konsumini më shumë në formë të papërgatitur, të avulluar ose të gatuar në avull, në sallatë ose lëngje shtëpiake.

 

4. Drithat dhe bishtajat integrale

Drithrat dhe bishtajat integral janë burim i shkëlqyer i antioksidantëve, vitaminave, mineraleve, proteinave dhe fibrave dietale. Në ushqimin tuaj përfshini edhe orizin e kaftë, bukën nga mielli integral, kus-kus, hejda, pastat integrale,  moshat e ndryshme të fasules, bizelen.

 

5. Limoni

Limoni është produkt ideal për detoksikim, sepse ndihmon në eliminimin e toksineve nga organizmi. Filloni ditën me ujë ku keni shtrydhur gjysmë limoni. Bënë këtë praktikë çdo ditore dhe ritual ditor. Për rezultatet vërtetoni vetë.

 

Çka rekomandohet tjetër gjatë detoksikimit?

 

Pushoni! Pushimi është shumë i rëndësishëm për regjenerimin e trupit tuaj. Shkoni në gjumë më herët. Gjatë detoksikimit nevojiten së paku 8 orë gjumë.

 

Ushtrime të lehta. Ecja, joga, zgjatja e trupit, ushtrimet për frymëmarrje ndikojnë pozitivisht në organizëm. Evitoni ushtrimet rraskapitëse.

 

Kaloni më shumë kohë në natyrë, ecni dhe thithni ajër të pastër. Oksigjeni është element bazë për jetë. Ajëri i pastër e përmirëson energjinë dhe vitalitetin, kurse jonet negative, që gjenden në natyrë, pozitivisht ndikojnë në shëndetin tuaj. Ecja poshtu e përmirëson ritmin e zemrës dhe e e ul stresin. 

 

Përmirësoni mënyrën e përgatitjes së ushqimit. Në vend të ushqimit të skuqur ose të pjekur, konsumoni më shumë pemë dhe perime. Gatuani më shumë me avull, në këtë mënyrë produktet përmbajnë më shumë vitamina dhe minerale. 

 

Çka duhet të evitoni gjatë dhe pas detoksimit?

 

  • Mos konsumoni alool, kafe ose pije të gazuara.
  • Nëse nuk mundeni pa cigare, reduktoni në minimum.
  • Shmangnik ushqimin e përpunuar, margarine, yndyrërat e rafinuara, sheqerin e bardhë.
  • Evitoni ushqimin e rëndë të skuqur dhe me yndyrë.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Infeksionet vaginale janë shumë të shpeshta dhe të pa këndshme dhe problem i pakëndshëm shëndetsor me të cilin së paku një herë në jetë ballafaqohen së paku 75% e grave. Më shpesh bëhet fjalë për infeksione këpurdhash, kurse kjo, te më shumë se 90% e rasteve, si shkaktar paraqitet Candida albicans. Përveç kësaj, infeksioni mund të shkaktohet nga bakteriet, viruset dhe nga organizmat tjerë patogjen.

 

Përse paraqitet?

 

Në aspektin fiziologjik, një numë i madh i mikroorganizmave në krye me Lactobacillus e përbëjnë mikroflorën normale vaginale. Laktobacilet janë “bakterie të mira“ të cilat, në aspektin figurativ, janë nikoqir në vaginë. Ata e mirëmbajnë mjedisin acidik dhe i kontrollojnë “dhunuesit“ të cilët në numër normal nuk shkaktojnë asnjë debalancim vaginal. Kështu është deri në momentin kur këto mikroorganizma do të fillojnë shumë shpejtë të shumohen, e pushtojnë hapsirën e mikroorganizmave të mirë, me çka bëhen potencialisht të dëmshëm dhe të rrezikshëm. 

 

Çka është normale? Çka nuk janë simptome?

 

Vagina e gruas normal ka lëng i cili është pa ngjyrë ose i bardhë. Nuk ka erë, dhe as nuk shkakton kruarje. Ky mund të varion gjatë ciklit menstrual. Ndonjëherë mund të ketë sasi të vogël dhe të jetë ujor, kurse gjatë muajit mund të jetë më i dendurdhe i bardhë, dhe kjo është normale. 

Kur lëngu do të ketë erë të theksuar, kur djeg ose kruhet, atëherë me siguri, bëhet fjalë për ndonjë ndezje ose infeksion. Mund të ndjeni irritim çdo periudhë të ditës, sidomos në mbrëmje. 

 

Simptomet

 

Shenjat më të shpeshta se diçka nuk është në rregull dhe se ndoshta bëhet fjalë për infeksion vaginal është paraqitja e:

  • lëngut të dendur, të bardh vaginal;
  • Kruarja e vginës;
  • Djegia e vaginës;
  • Djegia gjatë urinimit;
  • Dhimnbje gjatë marrëdhënieve seksuale.

 

Çka i ndihmon infeksionet vaginale?


 

Gjithmonë kur në vaginë reduktohet koncentrimi i baktereve të dobishme nën një prag të caktuar dhe kur rriet vlera e pH, mikroorganizmat e dëmshëm fillojnë të shumohen. Kjo mund të ndodh për arsyetë shumë faktorëve të ndryshëm:

 

  • marrëdhënieve të pa mbrojtura seksuale;
  • higjienë e keqe ose jo e përshtatshme (përdorimi i sapunëve agresiv dhe mjeteve për pastrim të cilat mund ta dëmtojnë pH e vaginës);
  • përdorimi i disa barnave (sidomos antibiotikët, imunostimuluesit, kortikostetoridet);
  • përdorimi i peshqirëve të përbashkët
  • vizita në pishina dhe sauna jo të mirëmbajtura:
  • ndryshimet hormonale (shtatzania, menopauza, kontracepcionet);
  • duhanpirja – nikotin e komprometon florën natyrore vaginale dhe në mënyrë indirekte merr pjesë te shumë faktorë për paraqitjen e vaginozës bakteriale;
  • përdorimi i veshjeve të ngushta dhe sintetike – pëlhurat artificiale nuk lejojnë që lëkura të frymëmerr, kështu djersa nuk del jashtë dhe krijohen kushte për infeksione vaginale të këpurdhave
  • Stresi – Stresi kornik e rrit niveli e kortikozolit në gjak, me çka reduktohet sitemi mbrojtës në organizëm;
  • Alkooli – e dëmton barazpeshën bakteriale në organizëm;
  • Diabeti – nëse keni infeksionet të këpurdhave, mirë është të kontrollohet edhe niveli i sheqerit në gjak për ta eliminuara këtë arsye ose që të keni trajtim të volitshëm duke evituar infeksionet vaginale
  • Shtatzania dhe cikli menstrual – debalancimi hormonal gjatë shtatzanisë dhe ciklit menstrual, poashtu mund të jetë arsye për zhvillimin e këtij lloji të infeksioneve;
  • Përdorimi i përditshëm i pecetace dhe, para se gjithash, tamponëve;
  • Larja e veshjeve të brendshme në temperaturë më të ulët se 600С.

 

Infeksionet vaginale në format e tyre më të lehta shpesh lihen pas dofre. Zakonisht, mendohet se kjo është diçka që do të kalon vetë. Për fat të keq, një numër i madh i infeksioneve vaginale jo vetëm që nuk zhduken vetvetiu, madje mund të shëndrohen në kronike. 

 

Prevenimi

 

Si te gjithë gjendjet dhe sëmundjet, prevenimi është shumë i rëndësishëm. Nuk ekziston asnjë mënyrë e unifikuar për prevenim te të gjitha gratë, por sërish ka disa gjëra që mund të ndihmojnë shumë që të mbroheni:
Mbajeni pjesën vaginale të thatë, sidomos në dush;

    • Mbani veshje të brendshme prej pambuku;
    • Mos mbani kostume të lagura për notim;
    • Evitoni veshjet e ngshta të brendshme;
    • Evitoni deodorant kimik. Mos shfrytëzoni produkte për higjienë intime, pastrimi i rregullt mjafton për pastrim normal intim; 
    • Evitoni banjot e ngrohta;
    • Nëse përdorni tampon, ndërroni në kohë dhe shpesh;
    • Kujdes me nivelin e sheqeti në gjak, nëse keni diabet;
    • Përdroni antibiotik nëse e keni patjetër dhe nëse udhëzohet nga mjeku; 
    • Përdorni prezervativ, sidomos nëse keni partner të ri;
    • Ushqehuni me pemë dhe perime që përmbajnë firba dhe materie mikroushqyese. Para se gjithash, reduktoni konsumin e karbohidrateve;
    • Përdorni probiotik dhe konsumini mjatë kos ose kefir.

 

Kontrolli i rregullt gjinekologjik është me rëndësi të madhe për mirëmbatjen e shëndetit të mirë të tërë rajonin urogjenitale. 

 

Trajtimi


 

Përveç terapisë standarde e cila do të udhëdheohet nga gjenikologu juaj, përdorimi i resurseve natyrore dhe ndryshimi i shprehive të caktuara të të ushqyerit mund të ndihmon shumë trajtimin infeksionit he, gjithsesi pengon edhe riparaqitjen.

Konsumi i hudhërës në ushqim. Rrisni konsumin e hudhërës si bar natayror kundër bakterieve dhe këpurdhave.Konsumoni kos dhe shtesa probiotike. Ata janë miq të bakterieve të mira, kurse me këtë– armiq të bakterieve të këqija. Gjatë paraqitjes së simtomeve, rekomandohen konsumi i pothuaj gjysmë litre kos në ditë. Mund të ndihmon në reduktimin e kruarjes dhe skuqes nëse e përdorni direkt në mukozë e ndezur (lejoni që të veproj pothuaj dhjetë mituta dhe shpërlaj vetëm me ujë). 

Boronica e tharton mjedisin dhe ka ndikim të madh në trajtimin e infeksioneve. Rekomandohet konsumi i një gote lëngut pa sheqer i boronicës.

Vaji i kantarionit ose çaji mund t’i shkatrojnë bakteriet, por pastaj duhet të bëjmë kujdes për sasinë dhe cilësinë e yndyrës, që të mos kemi reagim alergjik. Disa pika vaj të veçantë mund të derdhen në tampon. Edhe më e thjeshtë është përdorimi i vaginaletëve nga vaji i katrarionit, të cilët mund të blihen në barnatore.

Uthëlla e mollës është një nga antibiotikët më të fuqishëm natyror, që është i dobishëm kundër vuriseve, bakterieve dhe protozoar. Ndihmon për kthimin e pH normale në vaginë, duke evituar paraqitjen e infeksioneve. 

Vaji i kokosit përdoret me sukes në trajtimin e infeksioneve të lëkurës dhe mukozës, duke dëmtuar Candida albicans.

Konsumoni më shumë antioksidanse për rritje të imunitetit.

 

Dy deri në tre infeksione për një vit nuk janë arsye për shqetësim, por nëse këto paraqiten më shpesh, atëherë barnat natyror nuk ndihmojnë mjaftueshëm dhe duhet një kontroll e përshtatshme nga mjeku.






 

Konjuktiviti alergjik paraqet ndezje akute ose kronike interklinik të konjuktivës së syritr e cila manifestohet me lotim, skuqe, ëntje lokale dhe kruarjen. Keratokonjugtiviti alrgjik paraqet ndezjen alergjike të konjuktivës dhe kornesë. 

 

ARSYET DHE LLOJET
Arsyet për paraqitjen e konjuktivitit alergjik janë ndjeshmëria e tepërt e alergjeneve të caktuara specifike. Ekzistojnë disa nëntipe të konjuktivitit alergjik.

Konjuktiviti sezonal alregjik.
80% e rasteve me konjuktivit alergjik janë pikërisht nga ky grup. Paraqitet në pranverë, ka fundi i verës dhe në vjeshtë. Në periudhën e dimërit qetësohet sepse përshtatet me ciklin jetësor të bimëve. Shkaktar më i shpesht i këtij konjuktiviti alegjik është poleni i blinit, ambrozia, mështeka, hithri dhe të tjerë.

Konjuktiviti alergjik gjithvjetor
Në këtë kategori bëjnë pjesë 10% nga numri i përgjithshëm. Shpesh shoqërohet me teshti dhe kollitje. Alergjentet më të shpeshta janë disa ushqime, qime të kafshëve shtëpiake, barna ose kozmetikë.

Konjuktiviti atipik alergjik dhe keratokonjuktiviti alergjik vernal.

Më shpesh paraqitet te djemtë me moshë 5 - 15 . Ka tre forma: palpebrale, limbale dhe forma e përzier. Këtu shenja klinike janë papilet e konjuktivës, ndryshimet në limbus dhe korne që mund të shihen me biomikroskop. 
Keratokonkjuktiviti vernal paraqet ndezjen kronike, bilaterale të syrit. Më shpesh paraqitet te fëmijët dhe individët e rinj, kryesisht meshkuj. Kjo është forma më e rëndë. 

Konjuktiviti alergjik giganticelular.
Më shpesh parqitet te pacientët që shfrytëzojnë thjerrëza dhe proteza për sy.

 

Më të shpeshta janë edhe të ashtuquajturit alergjitë urbane, gjegjësisht alergjitë që paraqiten si reagim i ajërit të ndotur në qytete të mëdha.

 
SIMPTOMET



Manifestimet klinike të konjuktivitit alergjik nuk dallohen nga ato me konjuktivit me prerjardhje jo alergjike, gjegjësisht ka kruarje, lotim dhe skuqe e syrit dhe ëntje e kapakëve të syrit. Dallimi kryesor mes konjuktivitit alergjik sezonal dhe konjuktivitit alergjik gjithvjetor është koha e paraqitjes. Simptomet te konjuktiviti alergjik sezonal paraqiten në kohë të definuar, gjegjësisht në periudha kur kemi prani më të madhe të alergjive nga poleni
 
SI TË MBROHEMI?

 

Profilaksa e ekspozimit dhe evitimi i kontaktit me alergjenin paraprakisht të identifikuar është masë më e mirë e prevenimit. Por, ashtu si edhe te sëmundjet tjera elergjike në shumicën e rasteve është vështirë të izolohemi nga alergjenet, duke pasur parasyshë praninë e madhe të alergjeneve në aktivitetet e përditshmedhe në mjedisin e jashtëm.

TERAPIA



Trajtimi i konjuktivitit alergjik është jo-farmakologjik dhe farmakologjik. Terapia jo farmakologjike përbëhet nga masat për kontrollim të mjedisit jetësor (profilaksa e ekspozuar), e cila në shumë raste ka efekte kufizuese. 
Terapia farmakologjike e konjuktivitit alergjik mbështete mbi përdorimin e lotëve artifical, vasokonstruktorëve kolale, kortikosteroideve dhe antihistamineve. Terapia me përdorimin e lotëve artifical përbëhet nga pirje mekanike të alergjenit dhe në këtë mënyrë zbutet ndezja ose inflamacioni. Vasokonstriktorët lokal, ndikojnë në atë mënyrë ku mekanikisht i ngushtojnë enët e gjakut të syrit dhe fotografia klinike e bëjnë më pak dramatike. Opsioni tjetër e trajtimit janë kortikosteroidet lokale. Japin efekt të shpejtë, por nuk mund të përdoren për një kohë të gjatë për shkak të reagimeve të mundshme negative. Antihisteminet lokale dhe stabilizatorët lokal për yndyrërat janë preparat më shpesh të përdorura për trajtim të konjuktivitit alergjik me ndikim direkt mbi procesin e ndezjes. Përparsi e madhë është mundësia për t’u përdorur gjatë kohë dhe sigurinë më të madhe që e ofrojnë.
 
Dr. Svetlana Stojkovska 
Shtëpia e Shëndetit Shkup, Poliklinika Bitpazuar

 

Pavarsisht nga mosha, secila grua ka nevojë për mbrotje të lëkurës nga dielli. Në pranverë, me paraqiten e diellit të parë më të fortë, më të prekur janë dy grupe. Grupi i parë janë më të vegjëlit, sepse mekanizmat natyror mbrojtës në lëkurën e tyre akoma janë të pazhvilluar prandaj duhet që t’i mbrojmë me roba të volishtme, me lëngje të mjafutueshme dhe me prudukte për mbrojte nga dielli të përshtatur për lëkurën e ndjeshme të fëmijëve. Grupi i dytë janë njerëzit të cilët kanë prirje ndaj ndryshimit hiperpigmentor të lëkurës.

 

PËR MBROJTJEN E DUHUR TË LËKURË SUAJ SHFRYTËZONI PREPARATE FOTOMBROJTËSE CILËSORE DHE TË DËSHMUARA TË CILAT DUHET TË PËRMBAJNË FILTRA UVB DHE UVA PËR MBROJEN E LËKURËS.

 

Praktikoni rrezitjen në mëngjes

Ekspozimi mesatar në diell në intervale të shkurtëra kohore e rrit rezistencën nda rrezeve UV nëse ekspozoheni hap pas hapi.

Ekspozimi ndaj diellit pa faktor mbrojtës rekomandohet në orët e mëngjesit nga 7-10ora dhe atë në intervale të shkurta prej 10-15 minuta. Pas rrezitjes prej 15 minuta, domosdoshmërisht të përdorni faktor mbrojtës me SPF minimal 30.

 

Edhepse sugjerimet e përditshme janë në drejtim të shmangies së ekspozimit të tepërt ndaj diellit, teni i bronzit akoma është simbol i bukurisë, prandaj shumë njerëz, edhepse janë të vetëdijshëm për pasojat, sërish ekspozohen shumë ndaj diellit.

 

Shmangni “përcëllimin“në plazhë
 

Idea për ten instant të çokoladës shpeshherë rezulton dhe me pasoja serioze.Shtrirja disaorëshe në plazh në diell është mjaftë naive, sidomos për personat me ten të ndirçuar. Nëse nuk mund t’i rezistoni magjis së plazheve verore, atëherë ekspozohuni gradualkisht ndaj diellit, përdoni mbrojte të duhur dhe kontrolloni intervalet e ekspozimit.

 

Rrezet UV sulmojnë edhe kur jeni nën hije
 

Shtrirja nën hije dhe në ndonjë vend të freskët nën ndonjë dru ose nën ombrellë për dillë nuk don të thotë se jeni plotësisht të mbrojtur. Rrezet UV vijnë nga gjithkund, refelktohen nga rëra, nga vetoni dhe nga sipërfaqet tjera.Edhepse rrezet ultravjollcë nuk refelktohen nga uji, ata shumë lehtë kalojnë nëpër të, kur notoni, aspak nuk jeni të mbrojtur nga dielli.

Madje edhe në ditëne e freskëta dhe me vranta sërish duhet ta mbrini lëkurën nga dielli. Pra, edhe atëherë mund të digjeni, sepse rrezet shumë lehtë kalojnë nëpër re.

 

Këshilla praktike:
 

Filloni me preparate me faktor më të lartë mbrojtës, pastaj përdorni preparate me faktorë më të ulëtmbrojtës.

Preparati për mbrojtje nga dielli gjithmonë përdoret 30 minuta para se të ekspozoheni në diell. 

Pas rrezitjes, përdorni qumësht për përdorim pas rrezitjes, për hidratim dhe për kthimin e vitalitetit të lëkurës. 

Përdorimi i preparateve fotombrojtëse nuk don të thotë se mund të qëndorni në diellë gjatë kohë. 

Gjatë ditës së vrantë,30-50% e rrezeve UV prekin lëkurën tuaj, prandaj, ka sërish gjasat të digjeni.

Përdorni veshje ose roba të volitshme për mbrojtje nga dielli(kapelë, syza, veshje të lehtë me ngjyra të ndritshme me material natyror– pambuk dhe liri). 

Shmangni ekspozimin ndaj diellit nga 10-17 ora.

 

Konsumoni sa më shumë ujë që është e mundur dhe lëngje natyrore.

 

Keni parasyshë se si prepratet për vetënxirrje nuk e mbrojnë lëkurën!

 

Lumturia dhe gëzimi janë e drejtë dhe ndjenjë natyrore të cilat i posedon secili person. Lumturia mund të jetë e ndryshme dhe përjetohet ndryshe te secili prej nesh.Shesh burimi i lumturisë dhe ndjenja e gëzimit kanë të bëjnë me stimule të jashtëme të cilat në organizëm shkaktojnë shumë reagime të cilat në fund i përjetojmë si pozitive dhe negative..

 

Fajtorët kryesor

Faktorët kryesor të cilët kanë të bëjnë me definimin e ndjenjës së lumturisë janë hormonet (neurotransmetuesit) e trupit tonë serotonini dhe dopamini. Ekzistojnë dy lloje të lumturisë dhe atë e qetë dhe e ndritshme që na jep ndjenjën konstante dhe të barazpeshuar të lumturisë dhe gëzimit, dhe lumturua e vrullshme e cila manifestohet me kënaqësi të pafund dhe eufori.Për tipin e parë të lumturisë përgjegjëse është serotonini, kurse për tipin e dytë është dopamini. 

 

Çka është serotonini dhe ku gjendet?

 

Serotonini është neurotransmetues, element në tru i cili ndihmon për bartjen e sinjaleve  mes pjesëve të ndryshme të trurit. Në njeri mesatar i rritur ka mes 5-10 miligram serotonin në trup. Në hormon shëndrohet atëherë kur hyn në gjak

Edhepse prodhohet në tru, me të cilat kanë të bëjnë funksionet primare, pothuaj 90% e rezervave të serotoninit janë në traktin digjestiv dhe në pllakëzat e gjakut.

 

Sa i përket definicionit të neurotransmetuesve, seroitonini ndihmon me bartjen e të dhënave mes pjesëve të trurit. Mendohet se ndikon shumë psikologjikisht edhe në funksionet tjera të trurit. Ndikimi mbi qelizat e trurit ka të bëj me humorin, me dëshirën seksuale, me oreksin, me ëndërat, me kujdesën, me aftësinë për të mësuar dhe me disa sjellje sociale.

Kur e kemi fjalën për funksionet tona trupore, serotonini ndikon funksionimin e zemrës, të muskujve dhe të elementeve të ndryshme të sistemit endokrin. Shkenctarët kanë zbuluar se serotonini luan një rol edhe në prodhimin e qumështit te gratë që ushqejnë foshnjët e tyre me gji.

 

Mungesa e serotoninit

Nëse në tru mungojnë serotonini, simptomet janë:humori i keq, ankthi i rritur, lodhja, depresioni duke prëfshirë edhe edhe tipet më të rënda. 

Simptomet e mbetura të mungesës së serotoninit janë:

  • tërbimi
  • ndjenja e pazakontë e dhimbjes
  • uri për karbohidrate dhe sëtrngopje obsesive
  • kapsllëku
  • dëmtimi digjestiv
  • ndjenja e stërngarkesës
  • pagjumësia
  • vetërespetk i ulët
  • migrena
  • funksione të reduktuar kognetive
  • lëvrija e veshëve

 

A mund të ndikojmë në lumturinë tonë?

Ndryshimi i shprehive jetësore, si dhe i shprehive për ushqim mund të ndikojnë shumë në rregullimin dhe rritjen e koncentrimeve të ‘hormonit të lumturisë’. 

 

Mënyra më e thjeshtë dhe e disponueshme është të kalojmë aq kohë sa mundemi në dritë, nën rrezet e shkëlqyeshme të diellit ose rekomandohet ndirçimi më i mirë i shtëpisë.

Mënyra e dytë është të kujdesemi për trupin.Kurrizi i përulur dhe mos mbatja e trupit drejtë e redukton nivelin e serotoninit dhe me këtë paraqitet edhe ndjenja e turpit dhe te disa individë madje edhe ndjenja e fajit. Mbatja e drejtë e trupit e rrit nivelin e serotoninit, e rrit vetbesimin dhe humorin.

 

Lumturia është edhe në ushqim

 

Një mënyrë tjetër e rritjes së nivelit të serotonoinit në ushqim është të përdoren ato ushqime që e rrisin serotoninin. Me rëndësi është të theksojmë se serotonini si i tillë nuk në produkte. Produktet pprmbajnë triptofan të amino acideve nga të cilët organizmi më vonë prodhon serotonin.

Mbajtësi më i madh i triptofanit është dajthi i fortë. Sasi pak më të vogël të triptofanit përmban djathi i bitë, pastaj mishi pa yndyrë, vezët, thjerrzat, ananasi, djathi tofu, salmoni (dhe të peshqit), bajamet, lajthit, arrat, frutat e detit, bizelja, etj. Poashtu sasi të madhe të triprofanit mund të gjendet te kërpudhat, fasulja, djathi, drithra dhe hejda.

Niceli i ulët i serotoninit në organizëm mund të plotësohet edhe me ushqim me vitamina të grupit B kolpeks. Ata gjenden në mëlçin e zezë, hejdë, tërshërë, fasilja dhe në sallatën e gjelbërt. Edhe produktet që përmbajnë magnez siç është orizi, kumbullat e thata, kajsiat e thata,krundet e tërshërës, algat janë të mirë për humor 

Që të rritet niveli i serotoninit konsumoni banane, pjepër, fik, kunguj, portokalla.

 

Përveç ushqimi të duhur ekzistojnë edhe burime tjera të serotoninit.

Për rritjen e serotoninit ndihmon edhe aktiviteti fizik. Ndani së paku 20 minuta në ditë që të merren me ndonjë sport (vrapim, notim, vallëzim, etj.) dhe së shpejti do të ndjeni rritjen e humorit dhe do të ndjeheni shumë më mirë.Nëse nuk mund të merreni me sport, atëherë ecni.

Aktiviteti fizik plotësohet edhe me gjumë të mirë. Ajëri i pastër (dhe sërish e potencojmë edhe dielli) poashtu ndihmojnë në rritjen e nivelit të seortoninit. Komunikoni më shpesh me miq dhe me njerëz që janë të sjellshëm me ju, bëni punën që e doni ose hobin, dëgjoni muzikën tuaj të preferuar, ofroni vetvetes momente të mira dhe kjo me siguri do të sjell edhe rezultate.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ndërprerja e frymëmarrjes gjatë kohës së gjumit mund të paraqitet te secili. Megjithatë, nëse frekuenca e ndërprerjes së frymëmarrjes është shumë e shpejtë dhe ndërprerja e frymëmarrjes zgjatë dhjetra sekonda, madje edhe më shumë, atëherë kemi të bëjmë me dëmtimin potencialisht serioz të quajtur apnea e natës.

 
Çka është apnea?
Apnea paraqet ndrprerje të frymëmarrjes gjatë gjumit, gjegjësisht janë periudha me mungesë të frymëmarrjes të cilat zakonisht zgjasin 10-tra sekonda, por mund të paraqiten edhe 500 gjatë natës. Te individët të cilët vuajnë nga ky çrregullim cilësia e gjumit reduktohet dukshëm, shumë rrallë arrihet gjumi i thellë dhe më shpesh zgjohen të pa ngopur me gjumë dhe të lodhur. Individi ose personi i cili vuan nga ky çrregullim zakonisht nuk është i vetëdijshëm për atë që është duke i ndodhur,andaj familja është ajo e cila fillimisht mund ta dikton gjendje. Ndonjëherë, për shkak të ndjenjës së ngulfatjes dhe asfiksimit, personat zgjohen të vetëdijshëm se diçka nuk është në rregull. 
 
Dy lloje të apneave të natës
 
Apnea obstruktive gjatë natës
Apnea obstruktive e natës është tipi i shpesht i çrregullimit. Arysyeja për paraqitje e këtij tipit të apneas është obstrukcion i sistemi për frymëmarrje dhe paraqitet kur indi i butë dhe muskujt në pjesën e pasme të fytytit lëshohen dhe i bllokojnë rrugët e frymëmarrjes gjatë gjumit.
 
Apnea qendrore e natës
Për dallim nga apnea obstruktive e natës, apnea qendrore e natës nuk paraqitet për shkak të obstrukcionit të rrugëve të frymëmarrjes, por për shkak të jostabilitetit në qendrën respiratore. Ky jostabilitet e pamundëson trurin që të dërgon sinjalet e duhura deri te muskujt të cilët e kontrollojnë frymëmarrjen.
 
Pasojat mund të jenë më shumë se serioze
Pasojat nga ndërprerja e fryëmëmarrjes gjatë kohës së gjumit dhe humbja e cilësis së gjumit nuk paraqiten menjëherë. Ky është çrregullim i cili le pasoja në planin afatgjatë. Nëse nuk trajtohet siç duhet, mund të shkakton edhe çrregullime më serioze shëndetsore si: shtypje të lartë të gjakut, aritmi, goditje në zemër dhe tru, diabetin, glaukomën, ndryshimet në koncentrim, realizimin e rënduar të detyrave ditore dhe në përgjithsi edhe çrregulimin e përgjithshëm të jetës.
 
Inividët ose personat që vuajnë nga apnea shpeshherë janë të irritueshëm, të dëshpruar, madje edhe impotent. Në punë shpesh mund të interpretohen si jo puntorë për shkak të vështirësisë që të mbeten të koncentruar dhe të zgjuar.Të shpeshtë janë rastet edhe të dorëheqjeve nga vendet e punës para se të zbulohet shkaku kryesor. 
 
Zbulimi i „ankthit“
Simptomet e sëmundjes shumë vështirë mund të vërtetohen, sepse të gjithë paraqiten natën gjatë gjumit.
Simptomet mund të jenë të ndryshëm te personat e ndryshëm. Më shpesh manifestohen me përgjumje ditore dhe me lodhje, por mund të zbulohet edhe sipas problemeve me zemrën dhe shtypjen e lartë të gjakut i cili nuk mund të rregullohet. Apnea ka manifestime të cilët janë tipike, por jo domosdoshmërisht secili person i ka të njejtat simptome dhe prandaj ndonjëherë vështirë se zbulohet dhe ngel e pa zbuluar deri sa të paraqiten simptomi i përgjumjes së vazhdueshëm gjatë ditës. Këto persona sapo të ulem mund t’i zë gjumi. Ndodh që të flejnë edhe kur ngasin automobil, kur presin në semafor ose në orë të pikut. 
 
Këto janë disa shenja të cilat mund të tregojnë se ndoshta jeni nën ndikimin e këtij problemi:
-  gërhatje shumë e fortë
-  Frymëmarrje e rënduar
-  Përgjumje gjatë ditës
-  Gjumë jo i qetë
-  Shkuarja shpesh në banjo shumë herët në mëngjes
-  Zgjuarja me gojë ose fyt të thatë
-  Kokëdhmbja paradite
-  Pamundësi për koncentrim gjatë ditës
-  Ndryshimi i disponimit ose humorit
-  Irritueshmëria
-  Depsresion
-  Fjetja në pozita të çuditshme
-  Djersitja e tepërt gjatë natës
-  Ankthe
-  Frymëmarrje me anë të hundës

Grupet e rrezikuara dhe faktorët e rrezikut

Apnea si çrregullim më shpesh paraqitet pas viteve të tridhjeta të jetës suaj. Mund të paraqitet edhe më herët, madje edhe të fëmijët. Te meshkujt është paraqitje më e shpeshtë, deri në periudhën para menopauzës te gratë, ku edhe paraqitje barazohet me atë te meshkujt. Mundësia për paraqitjen e apnes është tri herë më e madhe te duhanpirësit se sa te ata që nuk pinë duhan. Historia familjare me apne mund të jetë një faktor, por kjo nuk don të thotë se patjetër të paraqitet, sepse kjo varet edhe nga faktorët tjerë. Apnea paraqitet edhe te ata me deformitete të lindura në qiellzën e butë, gjuhën, nofulën e poshtëme, fyt dhe në pjesën e parë të hundës. E tërë kjo e rrit mundësinë që pacienti të gërhas. Aq sa më intenzive dhe më e përditshme të jetë gërhatja poashtu më të mëdha janë edhe mundësitë për apnea gjatë kohës së gjumit. 50% nga këto persona kanë apnea në gjumë. Por, nuk është e patjetërsueshme që të gërhasnmi që të keni apnea në gjumlë. Pesha e rritur e trupit, dhe përdorimi i tepërt i alkoolit, poashtu konsiderohen si një nga faktorët e rrezikut. 
 
Mjekimi dhe trajtimi i apneas së natës
Apnea është gjendje e cila ngel tërë jetën, por me zbatimin e terapisë së duhur ose me ndryshimet në mënyrën e të jetuarit, pacientit i jepet mundësi të jetoj jetë më cilësore, dhe, pa dyshim, të parandalohen pasojat nga ky çrregullim. Trajtimi për eliminimin e saj definitiv nuk ekziston. Andaj shërimi i saj mund të përfshij trajtime dhe terapi të ndryshme nga të cilat , varësisht nga serioziteti i saj, disa mund të zbatohen në kushte shtëpiake, kurse për disa tjera nevojitet ndihmë mjeksore.
 
Te format më të buta të apnea mjaftojnë disa nga rekomandimet sa i përket:

  • Ndryshimi të mënyrës së të ushqyerit dhe evitimit të stërngopjes, sidomos gjatë natës
  • Redukjtimi i peshës trupore
  • Gjumë i rregullt
  • Ndryshimi i shpesht i pozitës gjatë gjumit
  • Ndërprerja e konsumit të alkoolit 
  • Shmangia e gjumit në shpinë
 
Te rastet më serioze nevojitet trajtim mjeksor i cili mund të përfshij:

  • mbatja e maskave speciale dhe aparateve për frymëmarrje, të cilët kur pacientët do të pushojnë frymëmarrjen, marrin frymë nga jashtë dhe nën shtypjen më të lartë e shtien në rrugën e frymëmarrjes
  • Operimi kirurgjik 
 
 
 

 

 

Të gjithë ne kemi frikë nga diçka, por ekziston një dallim mes paralizës së përkohëshëm ose frikës bazë dhe emocioneve të pakontrollueshme

 

FRIKË OSE FOBIE

Frika është një nga emocionet bazë njerëzore, dhe paraqet reaksion normal dhe të pritur në raste të kërcnimeve nga mjedisi ku jetojmë. Është shumë i rëndësishëm për mbijetesë, sepse na paralajmërojnë për gjendjet të cilat mund të jenë të rrezikshme fizikisht dhe psiqikisht për shëdetin dhe mbijetesën tonë.

Për dallim nga frika, fobiet janë gjendje me intenzitet, kohëzgjatje dhe përshtatje shumë të madh se sa pritet. Fobiet si dukuri janë jashtë kontrollit dhe vullnetit tonë. Fobia në esencë është frikë jo racacionale dhe i pabazë nga objektet, idetë ose situatat. Individi me frikë fobike shpeshherë nuk ka arsye racionale ose të kuptueshme për të cilat ka frikë nga disa gjëra ose dukuri të caktuara. Më shpesh edhe vetë individi fobik e vëren se ajo frikë nuk është rrënjësore. Ndjenja e pasigurisë në gjendje të caktuar, ose në kontakt me ndonjë objekt, mund të jetë reaksion plotësisht normal. Megjithatë, nëse frika bëhet irracionale dhe e pakontrollueshme deri në atë shkallë që do të ndikon ndërveprimin me ndjerëzit tjerë, ose në kryerjen e detyrave të punës, atëherë e kemi fjalën për dëmtim për të cilën do të nevojitet mjekim mjeksor dhe psikologjik.

Për shkak të kësaj është shumë e rëndësishme që të bëhet dallimi mes frikës reale dhe fobieve.

 

Bota bëhet “vendi i çuditshëm “ për të jetuar

Të dhëna e fundit statistikore flasin se çdo i treti individ në botë nuk ndjehet i qetë kur hyjnë në aeroplan, kurse 10% e njerëzve kanë frikë nga fluturimi. Frika nga dentisti dhe marrja e gjakut ndoshta për dikë mund të jetë sëmundje fëmijrore? Sërish, secili i pestë njeri ka frikë nga këto gjëra, kurse secili i gjashti njeri është para sulmit alarmues vetëm nga idea e udhëtimit me ashenso. Është intresante që për një numër të madhe të fobieve te njeriu bashkohorë pothuaj se as nuk kemi dëgjuar sepse çdo ditë paraqitet ndonjë fobie e re. Statistaika vlerëson se ka mbi 500 fobie. Në raport me gjininë, prirje më të madhe ndaj fobieve zhvillohet te gjinia më e butë dhe më shpesh deri në moshën 30 vjeçare.

Sërish ne jemi dëshmitar të reagime më të shpeshta dhe më të jashtëzakonshme, të cilat na tregojnë se fobiet nuk mund të analizohen në raport as me moshën e as me gjininë. 

 

Simptomet
Simptomet që i posedon një fytyrë fobike kur haset me burimin e fobies së saj, por shepsh edhe nga vetë ideja janë: paniku, dëshira për ikje, dukja,frika nga humbja e kontrollës, pafuqia për ta konrolluar frikën, përshpejtimi i pulsit, dhimbja në gjoks, ethet, kokëdhimbje, pështjellje e lukthit, djersitje e madhe, ndjenja e pavetëdijes madje edhe humbja e vetëdijes.


Llojet e Fobieve

Parimisht fobiet klasifikohen në: 

  • Agorafobia – frikë intenzive fobike nga vendet publike, siç janë urat, sheshet dhe hapësirat e mëdha të mbyllura siç janë qendrat tregtare, shitoret, teatrot, kinemat, etj. Frika pothuaj gjithmonë ka dimensione të panikës.
  • Fobiet sociale- frika irracionale nga njerëzit dhe çafardo qoftë gjendje sociale ose takim me autoritete. Bëhet fjalë për frikë nga shfaqa gjatë të cilit simtomet shumë më fuqishëm shprehen kur bëhet fjalë me frikë ose nervozë normale para shfaqes në skenë. Fobiet sociale mund të jenë aq të fuqishme sa që individët nuk tmerrohen vetëm nga kontakti direkt, por edhe me anë të bisedave telefonike, por në kohët më të reja edhe nga komukimiket virtuale.
  • Fobiet specifike – frika e paarasyeshme nga objektet, gjërat dhe stituatat specifike. Fobiet specifike, si grupë, janë mes reagimeve më të shpeshta fobike dhe numri i tyre çdo ditë ritet.
  •  

Llojet më të Shpeshta të Fobieve

humë nga ne kanë arhanofobië – frikë nga marimangat, ose ofidofobia – frika nga gjarprinjët. Lista e fobieve është vërtetë e gjatë. Ja vetëm një pjesë e vogël e fobieve më të shpeshta që hasen te njerëzit:

 

Akrofobia ose frika nga lartësia. Akrofobia është shumë e shpehtë, dhe në përgjithsi shumë më shumë njerëz kanë frikë nga lartësia.

Klasutrofobia – frika nga hapësira e mbyllur. Njerëzit me këtë çrregullim, sidomos nëse është më e theksuar, i shmangin hapësirat e mbyllura si shpellat, tunelet, madje edhe ashensorët. 

Aerofobia – frikë nga fluturimi. Shumë njerëz vuajnë nga ky çrregullim, andaj shumë vështirë mund të vendosin për në fluturim me aeroplan. Aerofobia shkakton ndjenjë të fortë të nervozës dhe panikës. Vetëm hyrja në aeroplan mjafton që disa njerëz të fitojnë sulmë paniku. 

Nekrofobia- frikë e vazhdueshme nga vdekja ose nga të vdekurit. Mendimi ose vetëm ideja e vdekjes është shqetësuese pothuaj për secilin për ne, por njerëzit e goditur nga ky çrregullim zhvillojnë obsesion të vërtetë me vdekjen. 

Niktofobia-frikë nga errësira që njihet edhe me emrin skotofobia. Frika nga errësira mund të shprehet negativisht edhe te shprehitë e gjumit, si dhe te shprehitë sociale në përgjithsis. 

Frika nga dentisti – Të gjithë ne ndjehemi të shqetësuar kur shkojmë në dentist, por dia përjetojnë sulm paniku nga vetë idea e ulëses së dentistit, madje edhe kur në të vërtetë kanë një nevojë të tillë.

Kinofobia – Kinofobia është frikë nga qentë. Kjo frikë pothuaj gjithmonë paraqitet si pasojë e përvojës së keqe me qenin në të kaluarën, si për shembull nëse personi si fëmijë është sulmuar nga qeni. 

Murifobia (Musofobia) – frika nga mitë.

Hemofobia – Hemofobia është frikë nga gjaku dhe gjakderdhja.

Fobiet më pak të njohura ose të pazakonta

  • Ksenofobia- frikë nga të huajt.
  • Sciofobia- frikë nga hijet.
  • Hodofobija- frikë nga udhëtimi.
  • Holofobët më shpesh kanë vetëm një frikë – se do të fillojnë të flasin. 
  • Eskalofobitë – karakteristike për individët që përjetojnë sulme paniku kur shohin shkallë ku duhet të ngjiten. 
  • Ablutofobia -tipike për njerëzit bëjnë “ revolucion” kur duhet të lahen. Shpesh j duket se ai pastrim do të jetë i fundit sepse zemrat e tyre do të dështon.
  • Autofobia – frikë nga vetvetja.
  • Ataksofobija-frikë nga papastërtia.
  • Homofobët kanë probleme tjera. Bota e tyre pushon vetëm kur mendojnë se nuk do të kenë rrjetë telefoni. 
  • Duksofobia është e pranishme te ata që ndjejnë frikë nga drejtori i tyre, pavarsisht nëse kanë raporte të mira me të. Çdo ditë janë në panik se mund të largohen nga puna.
  • Dipsofobia – frikë nga alkooli. Madje vetë ideja e gëlltitjes së alkoholit mund të jetë e pa këndshme.

Madje edhe gjërat e mira mbjellin “frikë”

Nga ana tjetër, patjetër të ceket se edhe gjërat e bukura mund të ngjallin frikë - friksojnë. Gabim është mendimi se fobiet zhvillohen vetëm në raportit të gjërave të këqija, të vështira dhe të tmerrshme. Ekzistojnë njerëz të cilët kanë frikë edhe nga e qeshura? Problemi i tyre quhet geliofobi. 

Diçka që për shumicën e njerëzve është e këndshme, e bukur, aromatike dhe relaksuese për disa mund të jetë vetëm ankth. Ekzistojnë njerëz të cilët kanë frikë dhe reagojnë ashpër ndaj lules. Problemi i tyre njihet si antofobia.

Kurse, gamofobët ikin nga martesa.

Njerëzit që vuajnë nga ekspelofobia edhe po të vdesin nuk hyjnë në banjko publike ose në banjo në ndonjë shtëpi të huaj. Janë në gjendje të heshtin dhe të durojnë tërë natën nëse ka nevojë. Ekziston edhe e ashtuquajtura hinhartofobija ose frika se do të mbaron letra e toaletit. 

 

Koha e re, bashkëkohore e të jetuarit solli edhe fobi të reja, bashkëkohore. Kështu që, sot disa njerëz nga frika se mos të humbin sinjlalin e telefonit të tyre, frikë nga njerëzit, por edhe frikë nga politikanët. 

 

Qoftë e vogël ose e madhe, asnjë fobi nuk është e pa rrezikshme. Ata krijojnë jo rehati dhe mund ta dëmtojnë funksionin normal të individit. Andaj këtyre individëve duhet t’ju qasemi me besim dhe dhe me siguri.

 

 

Infeksionet unrinare janë dukuri të shpeshta dhe me dhimbjet të cilat shpesh radhiten menjëherë pas infeksioneve respiratore. Paraqiten shumë më shpesh te gratë se sa te meshkujt. Por sërisht, te meshkujt paraqitja e tyre mund të jetë problem më serioz shëndetsor dhe terapeutik.


 
Shkaqet
Normalisht, urina është e pastër, sterile dhe pa prani të bakterieve. Infeksionet më shpesh shkaktohet nga bakteriet në traktin urinar. Shpesh kjo është hyrje e jashtme e hapur, por mund të hyjnë edhe me anë të ghjakut, limfës ose me anë të përhapjes direkte nga organet tjera që infektohen.
Te një numëri madh i rasteve paraqitet bakteria Escherichia coli si shkaktare. Ky është banor i zakonshëm në traktin digjestiv, i cili në kontakt me membranën mukoide të sistemit urinar, mund të fillon të shumohet shumë shpejtë dhe të shkaktoj ndezje e cila përcillet edhe me dhimbje dhe simptoma tjera shoqëruese.
 
 
Faktorët që ndikojnë në zhvillimin e infeksionit urinar
Infeksioni urinar fillon pas hyrjes së baktereve në traktin urinar. Gjasat për këtë janë shumë të mëdha te femrat, se sa te meshkujt, sepse fshikëza te femrat është shumë më afër orgait gjinor.
Përveç gjinisë, kemi edhe disa faktorë tjerë të cilët konsiderohen si paradispozitë për zhvillimin e infeksionit urinar:
-  Femrat seksualisht aktive – pjesërisht për shkak se mitra e gruas është më e shkurtër dhe prandaj më lehtë bakteriet mund të arrijnë në fshikëzën urinar.
-  Individët me katetër urinar.
-  Dibetikët – ndryshimet në sistemin imunologjik e bëjnë individin me diabet të ekspozuar ndaj infeksioneve. Poashtu, edhe niveli i lartë i sheqerit në urinë e lehtëson zhvillimin e bakterieve.
-  Meshkujt me prostatë të zgjeruar – kjo mund të shkakton që fshikëza e urinës vetëm pjesërisht të boshadiset.
-  Gurët në veshkë,
-  Menopauza,
-  Imuniteti i ulët,
-  Përdorimi i tamponëve,
-  Gratë shtatzënë,
-  Përdorimi i diafragmës si kontraceptim.
 
 
Simptomet e shpeshta të infeksionit të traktit urinar përfshijnë:
§  Shtypja e shpeshtë dhe e fuqishme për urinim
§  Urinë e errët e cila mund të përmban edhe gjurmë gjaku
§  Erë e keqe e urinës
§  Dhimbje ose djegie gjatë urinimit
§  Pështjellje dhe vjellje
§  Dhimbje muskulore dhe dhimbje abdomenale
§  Shtytje e fuqishme për urinim, kurse uronohet vetëm një sasi e vogël
 
 
Diagnostika
Diagnoza e infeksioneve urinare mbështetet mbi shtytjet mikrobiologjike nga kampioni i marrë si duhet i urinës dhe njollës nga uretra.
 
Edhepse asnjë test standard nuk mund ta vëretoj dalimin mes infeksionit të pjesës së sipërme dhe të poshtëme të traktit urinar, prania e temperaturës së larët (ethe) dhe dhimbjeve në fyt, mund të indikojnë se infeksioni është përhapur edhe në veshkë.
 
 
Mjekimi
Trajtimi i infeksioneve urinare mbështet fillimisht mbi gjendjen klinike të të sëmurit. Nëse kemi simptomet të cilat janë karakterstike për infeksionin e traktit urinar, kurse në përgjithsi jeni në gjendje të mirë shëndetsore, antibiotikët janë zgjidhja e parë.Cilët barna do të rekomandohen dhe sa do të zgjat terapia varet edhe nga gjendja e përgjithshme shëndetsore dhe nga tipi i bakteries që është vërtetuar në mënyrë laboratorike.
Zakonisht, simptomet e infeksionit reduktohen disa ditë pas fillimit të terapisë, por më shpesh me përdorimin e terapisë së konfirmuar vazhdohet edhe një javë ose më shumë.
 
Përveç terapisë standarde medikamentoze, testimi i infeksioneve urianare me bimë shëruese është dëshmuar si mjaftë e suksesshme.
Bimët që përdoren gjatë trajtimit të këtij tipit të infeksioneve janë: boronica e kuqe, trashegra e malit, mështekën, agjelika e butë, lulja e boçes, këputja, rrepka, majdanoz, kolmuthi, hithri, tëharri. Ata ndikojnë si antisepticide urinare, anti-inflamatore, antispazmodit dhe diuretikë.,
Kombinimi i këtyre bimëve antiseptike mund dukshëm të ndihmojnë në luftën kundër infeksionit. Duke pasur parasyshë se hudhen me anë të urinës, natyrisht e bartin ndikimin e tyre antiseptik dhe antimikrobial në hapësirën e kontaminuar dhe në këtë mënyrë direkt ndikojnëte shkaktarët e infeksionit.
 
 
Prevenimi
-  Mbani higjenë të duhur personale në rjonet gjenitale
-  Konsumoni sasi të mjaftueshme të ujit.
-  Urinoni gjithmonë kur do të keni nevojë.
-  Shmangni lëngjet si alkoolin dhe kafetinën të cilët mund ta irritojnë fshikëzën urinar.
-  Preferohen dushe dhe shmangni përdorimin e qumshteve për larje.
-  Sipas mundësive tamponët i zëvendësoni me receta higjienike
-  Shmagni veshjet e ngushta të brendshme dhe sipas mundësve ata duhet të jenë të pambukut
-  Mos qëndroni gjatë me kostume të lagura për notim
-  Konsumoni sasira të mjafturshme të vitaminës C
-  Konsumoni lëng ose çaj prej boronicës së kuqe
 
Këshillat e lartëpërmendura mund t’ju ndihmojnë gjatë mjekimit, por nuk duhet të konsiderohen si zëvendësim i trajtimit mjeskor. Infeksionet urinare nuk janë problem serioz nëse shërohen në kohë.
 
 
 
 
                               LËNG NGA BORONICA E KUQE
                               Lëngu i boronicës së kuqe përmban agjent antibakterial që
                               quhet acid hipurik.
                               Një gotë në ditë mund ta reduktoj rrezikun
                               nga infeksionet e traktit urinar.

rreth nesh

Shëndeti nuk është vetëm mungesë e sëmundjes, shëndeti është mirëqenie e plotë psiqike, fizike dhe emcionale. Misioni ynë do të jet i tillë. Me anë të këshillave të thjeshta dhe të shkurta dhe me përmbatje të cilat me shumë kujdes janë zgjedhur, ne ju ofrojmë të dhëna praktike të zbatueshme për përmirësimin e cilësisë së jetës në përgjithësi.

Ndiqni ne në Facebook

Newsletter

Shkruani e-mailin