Летото е период на комплетно уживање надвор и во природа. Сепак покрај препораките и опасностите поврзани со негативните влијанија и заштита од пеколните температури и УВ зрачењето, тука е и уште еден вид на опасност  во форма на убоди и каснувања од разни форми на инсекти скриени во околните дрвја, тревнати површини цвеќиња...

За среќа поголем број од инсектите од нашето поднебје не спаѓаат во категоријата на опасни по живот, но често нивните убоди или каснувања можат да бидат непријатни и да предизвикаат помали здравствени нарушувања. Најчесто се се завршува во форма на јадеж, оток, и црвенило, но во зависност од степенот на пречувствителност некогаш и каснувањето од пчела може да биде смртоносно.
Со цел да избегнеме несакани  непријатности и расипување на летниот мир одредени мерки на претпазливост и секако практични совети за самопомош и олеснување на симптомите доколку веќе се случи каснување можат да бидат од голема помош.
 
Каснувања од пчели, оси и стршлени
Многу често во летниот период сме мета на каснувања од оси, пчели или пак стршлени. Каснувањата можат да бидат непријатни па дури и живото загрозувачки. 
 
Ладна облога при каснување
Каснувањето од пчела, оса или стршлен предизвикува оток кој се шири околу самото место на каснување, местото е црвено и почнува да трне. Со цел да се спречи ширењето на отокот, најдобро е што е можно поскоро по каснувањето да се стави ладна облога или парче лед.  Со ладењето се смалува отокот а истото придонесува до намалување на болката и јадежот.
 
Отстранете го осилото

Каснувањата од оса или пчела наизглед се слични, но сепак оној на пчелата е потежок бидејќи е појак алерген. Нивните убоди се разликуваат и по тоа што пчелата испушта повеќе отров и го остава осилото на местото на каснување. Заради ова е важно осилото веднаш да се извади од местото на каснување со помош на ноктите доколку е можно. Притоа да се внимава да не се притисне кесичката со што би се предизвикало излевање на преостанатиот отров. 
Осилото на стршленот е подолго и подебело. Обично се верува дека стршленот е поопасен од останатите инсекти. Неговото каснување е поболно но само заради големината и дебелината на неговото осило што природно предизвикува поголема болка. Неговиот отров содржи супстанци кој предизвикуваат поголемо чувство на печење и жарење но во суштина неговиот отров е помалку токсичен од оној на осата.
 
Анафилактичен шок 
Убодите од оса, пчела или стршлен можат да имаат и драматична завршница. Евентуална појава на анафилактичен шок може да биде и смртоносна. Заради ова после убодот треба да се следи состојбата и навремено да се реагира доколку се појави некоја несакана реакција. Кај некои лица по првиот убод можна е појава на алергиска реакција, која во случај на некое следно каснување може да предизвика бурна реакција фо форма на анафилактичен шок во кој доколку изостане медицинска интервенција може да има сериозни последици. 
 
Дека убодот предизвикал алергија може да се посомневаме доколку се појават јаки болки и отоци, отежнато дишење и краток здив. Анафилактичкиот шок е дополнет со промени на кожата, црвенило   јадеж. Покрај ова чести симптоми се и отоци на слузокожата, јадеж околу очите, носот и устата, понекогаш и отоци на јазикот и устата. Кај потешки случаи настануваат опструкции на горните дишни патишта. Лицата со симптоми на анафилактичен шок треба итно да бидат пренесени во најблиската здравствена установа. 
Доколку вие или некој член од вашето семејство сте со утврдена склоност кон појава на анафилактична реакција при убод на оса, пчела или стршлен , потребно е да го имате ова на ум и да преземете дополнителни мерки за претпазливост па дури и носење на сет за самопомош доколку сте далеку од урбана средина. 
 
Каснувања од комарец
Голема непријатност во текот на летниот период, особено покрај водени површини се комарците. За среќа кај нас не се познати случаи на пренос на опасни заболувања како маларија, денга вирус или жолта треска предизвикани од каснувања на комарци. Она што нас ни предизвикува главоболка се каснувањата кој предизвикуваат алергиска реакција во вид на црвенило, оток и многу чешање. Најважно е по каснувањето местото на убодот да не се чеша а јадежот да се неутрализира. За ова од помош можат да бидат сода бикарбона, јаболков оцет и лимон. Важно при користење на овие препарати е да се нанесат благо на местото на каснувањето без претерано втривање на кожата. Од корист во намалување на чешањето може да биде и употребата на босилек. Лист од босилек втријте или ставете го на каснатото место. Ароматичниот лист на босилекот содржи камфор и тимол – компоненти кои ќе го намалуваат чешањето.
 
Крлеж
Уште еден натрапник чиј убод треба да го разбереме малку посериозно. Покрај алергиската реакција и локална непријатност на местото на каснување, крлежот може да биде и преносник на сериозни заразни болести. Она што е важно при каснувања од крлеж е истиот да го извадиме од телото најбрзо што е можно. 
Крлежот не смее да остане на кожата повеќе од 24 часа!
 
 

Вадење на крлежотсо пинцета се фаќа горниот дел, што е можно поблиску до кожата, и полека се извлекува без вртења лево или десно. Притоа местото на убодот не треба да се премачкува со никакви средства.
Крлежот може да го извадите и сами само под услов дека сте сосема сигурни и вешти во тоа.  Нестручното вадење го зголемува ризикот од компликации и скоро секогаш е неуспешно, бидејќи рилката на крлежот останува во кожата. 
Затоа доколку не сте сигурни обратете се во најблиската здравствена установа и тоа што е можно побрзо, односно да не дозволите крлежот да остане во кожата подолго од 24 часа.
 
 
Вообичаено околу местото на каснување се појавува оток и црвенило, но  ова нетреба посебно да ве загрижува бидејќи е последица на иритираност на кожата а не на некаква зараза. Сепак иако е ретко се препорачува неколку дена зголемено внимание и следење на евентуални дополнителни реакции. Во случај на појава на болки на зглобовите, мускулите, осип на кожата, главоболка, мачнина и повраќање, неопходна е посета на лекар. 
 
Без парфеми и со соодветна облека
Превенцијата е секогаш најдобар лек. Во случајот на заштита од каснувања од инсекти ова незначи дека не треба да се движиме во критичните места или пак да одиме забарикадирани со заштитна облека. Препорачливо е да носите лесна облека сепак со долги ракави и ногавици и важно е директно да не навлегуваме во територијата на инсектите ( гнезда на оси, пчели и сл)

Летото  вообичаено е период на почести стомачни проблеми, проблеми со варењето на храната , појава на зачестена и рертка столица и дијареа. Неретко уживањето во одбраните дестинации може да биде непријатно нарушено токму заради појава на дијареа и проблеми со стомакот.

 

Што е дијареа?

Дијареата обично се смета за состојба која се карактеризира со честа дефекација и со  промени на структурата и конзистенцијата на столицата. Дијареата е предизвикана од зголемена секреција на течност во цревата, намалена апсорпција на течност од цревата или брз премин на столицата низ цревата.

Генерално при дијареа, столицата е потечна, без разлика дали фреквенцијата на движењата на дебелото црево се зголемени или не. Може да варира од мека до водена.

 

Во основа дијареата е поделена на два вида, акутна и хронична.

  • Акутната дијареа трае од неколку дена до една недела.
  • Хроничната дијареа може да се дефинира на неколку начини, но обично трае повеќе од три недели.

 

Важно е да се направи разлика помеѓу акутна и хронична дијареа, бидејќи тие обично имаат различни причини, бараат различни дијагностички тестови и различен третман.

Симптомите кои се поврзани со дијареа зависат од причината и видот на дијареата.

 

Акутна дијареа

Најчесто дијареата е предизвикана од инфекции на гастроинтестиналиот тракт. Микробите кои се одговорни за овие инфекции вклучуваат:

  • бактерии (Салмонела, Кампилобактер, Ешерихија коли)
  • вируси (Цитомегаловирус, вирусен хепатитис, ротавирус).
  • Паразити како Giardia lamblia и cryptosporidium може да предизвикаат дијареа.

 

Покрај ова постојат и други причини за појава на акутна дијареа:

  • Интолеранција на некој вид храна
  • Труење со храња
  • Интолеранција на лактоза 
  • Некоја хируршка интервенција
  • Дијареа при патување
  • Лекови – многу лекови како антибиотиците, можат да предизвикаат дијареа. Антибиотиците ги уништуваат и добрите и лошите бактерии што може да го уништи природниот баланс на бактерии во вашите црева. Други лекови кои најчесто можат да доведат до појава на дијареа се антациди и магнезуим, диуретици, лекови за намалување на нивото на холестерол во крвта, хемотерапевтици, тироидни хормони, антиаритмици, нестероидни антиинфламаторни лекови.
  • Алкохол
  • Секојдневен стрес и нервоза

 

 

Најчести причини за акутната дијареа (околу 90%) се вирусни и батериски инфекции и паразити.

 

Симптоми на дијареа

Дијареата може да варира од блага до многу тешка. Благи симптоми се грчеви и надуеност, придружени со многу мека до течна столица, неколку празнења на цревата во текот на денот.
Потешки симптоми претставуваат мачнина и повраќање кои се појавуваат покрај дијареата, а самата дијареа е изразито течна и трае неколку дена.
Кај тешките и опасни дијареи, покрај останатите симптоми, се појавува и грозница,покачена телесна температура и  во самата столица може да се најде слуз, крв и необработена храна.

 

 

Кога треба да му се обратите на вашиот лекар:

Иако вообичаено не е сериозен здравствен проблем, дијареата може да стане опасна или да сигнализира кон нешто посериозно. Лекарска помош е неопходна доколку го имате:

  • Знаци на дехидратација
  • Дијареа повеќе од 2 дена, ако сте возрасен
  • За деца, ако трае повеќе од 24 часа
  • Тешка болка во стомакот или ректумот (за возрасни)
  • Треска од 380 или повисока
  • Столица која содржи крв или гној
  • Столици кои се црни.

 

Дали може да се превенира дијареата?
 

Неколку основни работи можат да бидат корисни во насока да се превенира појава на дијареа. Ова вклучува прттпазливост кон внесување на храна ( особено при високи летни температури) и хигиена. Во таа насока при патувања и посети на други земји: 

  • Користете само флаширана или прочистена вода за пиење.
  • Ако користите вода од чешма, превријте ја.
  • Бидете сигурни дека варената храна што ја јадете е целосно подготвена и се сервира топла.
  • Избегнувајте масна храна, сосови (особено мајонез), сладоледи и сл
  • Избегнувајте да конзумирате немиено  овошје и зеленчук.

 

Исхрана при дијареа:
 

За време на дијареа многу е важно  што јадете и пиете. Дехидратацијата од дијареа може да биде дури и фатална. Затоа многу е битно да останете хидрирани и да пиете и да консумирате храна кoja содржи многу течности, а во исто време нема да ги зголеми симптомите на дијареата туку напротив да ги редуцира.

Каква храна и пијалоци не се препорачани за консумирање за време на дијареа?

  • алкохол
  • млеко
  • кафе
  • сокови и газирани сокови
  • пржена и мaсна храна
  • зелка
  • брокули
  • грав
  • грашок
  • пченка
  • пиперки
  •  некои млечни производи

Што треба да се консумира додека имате дијареа:

  • Додека се опоравувате од дијареа, треба да се јаде едноставна храна што лесно може да се обработи, и ќе помогне да се апсорбира малку вода од столицата: житарици, како што се овес, 
  • пченица или каша од ориз
  • банани
  • јаболка
  • леб или тост
  • варен компир
  • незачинети крекери
  • боровинки

Оваа храна може да биде особено корисна на првиот ден од справувањето со дијареата. Јадењето многу мали оброци во текот на денот може да помогне во зачувувањето на нормалната функција на дигестивниот систем.

Пробиотици 

Храната богата со пробиотици, како јогурт и кефир, може да помогне во некои случаи, но во други, пробиотиците може уште повеќе да го иритираат дигестивниот систем. Пробиотиците помагаат во варењето преку подобрување на балансот на добри и лоши бактерии во цревата.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             


 




























 
 
 
 
 

Активниот јаглен познат уште и како медицински јаглен (carbo medicinalis)  е црн, без  вкус и мирис и е добиен на посебен начин со горење на природните состојки на високи температури во присуство на гас. Претставува мултикорисна  компонента  од природно потекло, со долга и разновидна историја на лековити и практични намени 

 

Што е  медицинскиот  активен јаглен и како делува?

Старите Египќани го користеле уште пред 3750 години пред Христос, кога случајно откриле дека спречува труења. Тие го користеле како еден вид конзерванс, додека Хипократ во користел во медицински цели во стара Грција.

Примарната улога  на медицинскиот јаглен е апсорпција на токсини. Се карактеризира со многубројни пори на својата површина,  кој всушнст помагаат во “фаќањето” на токсините и  во спречувањето на нивна апсорпција и ширење во организмот.  Медицинскиот јаглен не ги впива или разградува овие заробени токсини, туку на некој начин ги “лепи” за својата површина и заедно со него, ги исфрла од организмот

 

Медицинскиот јаглен апсорбира речиси се од желудникот и цревата. Неселективно за се  врзува голем број на отрови , микроорганизи и лекови. Истовремено не се ресорбира и не се метаболизира и се излачува од организмот заедно со супстанците кој ги врзал за својата структура

 

 

Употреба

Освен што е безбеден и ефикасен при труења, детоксикација и чистење на организмот, активниот јаглен има и низа други поволни ефекти како што се отстранувањето на непријатните мириси и дезинфекција. 

Медицинскиот активен јаглен најчесто се користи и во следните случаи:

 

Активен јаглен за стомак и пролив

 

Може да се користи како број еден избор при состојби на пролив. Помага на тој начин што ги врзува присутните токсини, вируси и бактерии, го спречува  нивното ширење и помага во нивна побрза елиминација. При состојби на пролив се советува да не се користи повече од 4 дена а за детоксикација  може да се користи и фо 7 дена. Применет на краток временски период е сосема безбеден па се препорачува за употреба и кај деца.

 

Против гасови и надуеност

Една од употребите на активниот јаглен за стомак која често се занемарува е отстранување на непријатни гасови и надуеност. Делува на начин што јагленот ги врзува нуспроизводите на храната кои 

предизвикуваат гасови и непријатност. 

 

Труења со храна и лекови

Од особена корист и прва пош е употребата на медицинскиот јаглен при акутни состојби на труње со лекови, отрови или хтрана ( аналгетици, антидепресиви, хипнотици, никотин...). Во вакви случаи доколку е можно потребно е јагленот  да се земе во рок од 30 минути од примената на лекот/отровот.

 

Детоксикација на организмаот

 

Факторите од шивотната средина, разните хемикалии и пестициди внесени реку храната и водата се товар за нашиот оргаизам. Ова дополнително води до појава на алергиски реакции, оксидативен стрес и лошо финкционирање на имунолошкиот систем.  Активниот јаглен може многу да помогне во  унапредување на здравјето на дигестивниот тракт преку отстранување на токсините од системот а со тоа индиректно и за целокупното телсно и ментално здравје

 

Белеење на забите

Активниот јаглен за избелување на заби позитивно влијае на оралното здравје и промената на  pH балансот во устата, што спречува настанување на кариес, лош здив, и заболувања на непцата.

Избелувањето на забите со активен јаглен е можно поради неговата способност за абсорбирање на плак и микроскопски честички кои формираат дамки на забите.  Избелувањето на забите со активен јаглен е потполно природен начин за бела насмевка.

Се што треба  е да измешате активен јаглен во прав со паста за заби и да ги измиете забите на вообичаениот начин  со посебно внимание на местата кои имаат најмногу флеки. Исперете ја устата убаво. 

Важно: доколку имате коронки или порцелански навлаки активниот јаглен може да ги исфлека. Доколку забите ви постанат чувствителни, престанете да користите активен јаглен за нивно обелување.

 

Го намалува холестеролот

Голем број истражувања докажуваат дека активниот јаглен го намалува лошиот холестерол и го зголемува нивото на добриот холестерол подеднакво добро како и лековите. 

 

Лекува труење со алкохол и спречува мамурлук

Иако активниот јаглен не го впива алкохолот, помага во брзо отстранување на другите токсини кои придонесуваат за труење и затоа е добар против мамурлук. 

 

Филтрирање на вода

Активниот јаглен е вистинска стапица за нечистотии во вода, вклучувајќи растворувачи, пестициди, индустриски отпад и други хемикалии. Ова е причината за неговата масовна употреба  во системи за филтрирање на вода низ целиот свет.

 

На што да се обрне вниание

 

Бидејќи јагленот е моќен абсорбент, важно е да се чува одвоено од супстанции кои можат да ослободат пареа или гасови во атмосферата. Од истата причина, кога се користи истовремено со други лекови, ја намалува нивната апсорпција од гастроинтестиналниот тракт, со што значително ја намалува нивната ефикасност. Затоа, интервалот на употреба со другите препарати треба да е најмалку 1,5 час.

 

 

Долготрајна употреба на повисоки дози може да ја наруши апсорпцијата на хранливи материи од гастроинтестиналниот тракт како и да предизвика проблеми со варењето на храната.

 

 
 

Вообичаено, по долгата зима, на организмот му е потребно своевидно „рестартирање“ и започнување на нова свежа животна серија полна со енергија. Во природата, пролетта е време на будење, обновување и растење. Па, така, и за нашиот организам, оваа годишна доба е време за регенерација, обновување и за полнење на батериите.

 

Чистењето на организмот може да ви помогне во враќањето на енергијата и да ви ја подобри здравствената состојба! Сè што треба да направите е да посветите малку внимание и време – и резултатите се тука! Со паметни одлуки, помогнете му на вашиот организам да остане во добра форма и со добро здравје во текот на периодот кој претстои. 

 

Дали на вашиот организам му треба чистење?

 

Денес, речиси сите стручни лица од областа на нутриционизмот препорачуваат периодични циклуси на детоксикација на организмот. Хипократ ја препорачувал во насока на подобрување на здравјето, а Платон ја препорачувал како задолжителна „предлекција“ на своите ученици, за да ги подготват телото и духот за неговите учења. 

За вистинската потреба од детоксикација, едноставно, слушнете го вашето тело. Доколку сте постојано уморни, поспани, имате намалена концентрација, намален имунитет, промени во расположението и  депресија, најверојатно на вашиот организам му треба чистење.

 

Симптоми кои се појавуваат при вишок токсини во организмот:

 

  • главоболка,
  • депресија,
  • слаба концентрација,
  • подуеност во стомакот и гасови,
  • забавување на метаболизмот,
  • прекумерено слабеење или дебелеење,
  • запек,
  • прерано стареење.

 

Чистењето на организмот можете да го направите кога и да посакате, но, сепак, можеби најдоброто  време за тоа се пролетта и летото. По долгата зима, кога исхраната е сиромашна со свежо овошје и зеленчук, ова е одличен период да го прочистите своето тело и да го наполните со витамини и минерали.

 

Најважни органи вклучени во секојдневното чистење на организмот се:

Главно, штетните материи секојдневно се отстрануваат од организмот преку урината, фецесот и процесот на дишење. Жолчната кеса, лимфните жлезди, кожата и крвта се канали кои даваат поддршка во процесот на детоксикација.

 

  • кожа – ги елиминира токсините од телото по пат на потење;
  • црн дроб – го филтрира целиот отпад и трпи најголеми оштетувања;
  • бели дробови – ги елиминираат штетните гасови (пред сè јаглеродниот диоксид);
  • црева – имаат двојна улога – да ги превземаат хранливите материи и ги елиминираат непотребните;
  • бубрези – помагаат во елиминација на штетните материи преку урината.

 

Детоксикацијата треба да ги прочисти цревата, крвниот систем и да потпомогне во работата на сите овие органи кои го вршат природното чистење на организмот. 

 

Зошто на организмот му треба чистење?

Нашиот организам не е единствено оптоварен со преработка на  тешка и нездрава храна, тој, исто така, мора да ги елиминира пестицидите и токсичните материи, кои навлегуваат во телото од нашето окружување и храната, воздухот, па дури и од водата.  Кога на ова уште ќе го додадеме  и стресот, пребрзиот животен ритам и помалку вежби, несомнено добиваме низа фактори кои значително влијаат на нормалниот и здрав животен биоритам.

Со детоксикацијата или чистење  на организмот, му помагаме на нашето тело да ја врати својата природна рамнотежа, енергија, концентрација и позитивен став.

 

Детоксикација во 5 едноставни чекори:

 

Постојат повеќе начини за детоксикација на телото. Но, најдобрите се оние од природата, кои се едноставни и бесплатни.

Чистењето на организмот не мора и не треба да биде комплицирано. Придржувајте се на овие едноставни правила и набрзо ќе ги почувствувате бенефитите од тоа. 

 

1. Овошје

Консумирајте што повеќе свежо овошје. Овошјето ќе го поттикне процесот на детоксикација и несомнено ќе ви донесе енергија и виталност.

 

2. Вода

Пијте што повеќе вода! Водата е пресудна за нашето здравје, бидејќи игра улога во сите физиолошки процеси на организамот. Водата е неизоставен дел од секоја детоксикација. Пијте 8-10 чаши вода секој ден. Водата помага во елиминација на токсините од организмот, ги подобрува метаболизмот, расположението и изгледот на кожата. 

 

3. Зелен зеленчук

Зеленчукот,  особено  зелениот (брокула, кељ, спанаќ), е богат со витамини и минерали, го подобрува имунитетот, го чисти организмот од токсини и содржи многу малку калории. Јадете што повеќе во суров облик, динстан или зготвен на пареа, во салати или во домашни сокови.

 

4. Интегрални житарки и мешунки

Интегралните житарки и мешунките се одличен извор на антиоксиданти, витамини, минерали, протеини и диететски влакна. Вклучете во вашата исхрана кафеав ориз, леб од интегрално брашно, кус-кус, булгур, елда, интегрални тестенини, различни видови грав и леќа.

 

5. Лимон

Лимонот е идеална намирница за детоксикација, бидејќи помага за елиминирање на токсините од организмот. Започнете го денот со чаша топла вода во која сте исцедиле половина лимон. Нека оваа практика стане ваше секојдневие и ритуал. За резултатите уверете се сами.

 

Што уште се препорачува во текот на детоксикацијата?

 

Одморајте! Одморот е многу важен за регенерацијата на вашето тело. Одете порано на спиење. Во текот на детоксикацијата е потребно најмалку 8 часа сон.

 

Лесни вежби. Пешачење, јога, растегнување и вежби за дишење поволно влијаат на организмот. Избегнувајте исцрпувачки вежби.

 

Поминувајте повеќе време во природа, пешачете и дишете свеж воздух. Кислородот е основен елемент за живот. Свежиот воздух ги подобрува енергијата и виталноста, а негативните јони, кои се наоѓаат во природата, позитивно влијаат на нашето здравје. Пешачењето, исто така, го подобрува ритамот на срцето и го намалува стресот. 

 

Променете го начинот на подготвување на храната. Наместо пржена и печена храна, јадете што повеќе овошје и зеленчук. Гответе повеќе на пареа, на овој начин намирниците задржуваат поголем процент на витамини и минерали. 

 

Што треба да избегнувате во текот и по детоксикацијата?

 

  • Не консумирајте алкохол, кафе или газирани пијалаци.
  • Ако не можете без цигари, намалете ги на минимум.
  • Избегнувајте процесирана храна, маргарин, рафинирани масла, бел шеќер.
  • Избегнувајте тешка пржена и масна храна.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Без оглед на возраста, секоја кожа има потреба од заштита од сонце. На пролет, при појава на првото појако сонце, најзасегнати сe две групи. Првата група се најмалите, бидејќи природните заштитни механизми во нивната кожа се сѐ уште неразвиени и потребно е да ги заштитиме со соодветна облека, со доволно течности и со производ за заштита од сонце адаптиран за чувствителната детска кожа. Втората засегната група се луѓето склони кон хиперпигментни промени на кожата.

 
ЗА ПРАВИЛНА ЗАШТИТА НА ВАШАТА КОЖА КОРИСТЕТЕ КВАЛИТЕТНИ И ПРОВЕРЕНИ ФОТОЗАШТИТНИ ПРЕПАРАТИ КОИ ВО СВОЈОТ СОСТАВ ТРЕБА ДА СОДРЖАТ УВБ И УВА ФИЛТРИ ЗА ЗАШТИТА НА КОЖАТА.
 
 
Практикувајте утринско сончање

Умереното изложување на сонце во кратки временски интервали природно ја зголемува отпорноста кон УВ зраците доколку постепено се приспособувате.
Изложеноста на сонце без заштитен фактор, препорачливо е да биде исклучиво во утринските часови од 7-10 часот и тоа во краткотрајни интервали од максимум 10-15 минути. По постигнувањето на 15-минутното дневно сончање, задолжително е користење заштитен фактор со минимум СПФ 30.
 

Иако секојдневните препораки се во насока да се избегнува прекумерната изложеност на сонце, бронзениот тен сè уште важи за симбол на убавина, па многумина, иако се свесни за последиците, сепак прекумерно се изложуваат на сонце.
 
Избегнувајте „пржење“ на плажа

Идејата за инстант чоколаден тен многу често може да заврши и со сериозни поледици. Повеќечасовното лежење на сонце не е нималку наивна постапка, особено за лицата со светол тен. Доколку не можете да одолеете на магијата на летните плажи, тогаш изложувајте се постепено на сонце, користете соодветна заштита и контролирајте ги интервалите на изложеност.
 
УВ зраците напаѓаат и кога сте во сенка

Лежењето под сенка и на ладовина под некое дрво или под чадор за сонце не значи дека сте целосно заштитени. УВ зраците доаѓаат отсекаде, се одбиваат од песокот, од бетонот и од други површини. Иако ултравиолетовите зраци не се одбиваат од вода, тие лесно поминуваат низ неа, па, додека пливате, воопшто не сте заштитени од сонцето.
И во ладните и облачни денови треба да ја заштитите кожата од сонце. Имено, и тогаш може да изгорите, затоа што зраците многу лесно поминуваат низ облаците.
 
Практични совети: 

Започнете со препарати со највисок заштитен фактор, а потоа употребувајте препарати со понизок заштитен фактор.

Препаратот за заштита од сонце секогаш се нанесува 30 минути пред изложување на сонце. 

По сончањето, користете млеко за употреба по сончање, за хидрирање и за враќање на виталноста на кожата. 

Нанесувањето на фотозаштитни препарати не значи дека може да останете на сонце долго време. 

За време на облачен ден, 30-50% од УВ зраците допираат до вашата кожа, па, сепак, е возможно да изгорите. 

Употребувајте соодветна облека за заштита од сонцето (капа, очила за сонце, лесна и светла облека од природни материјали – памук или лен). 

Избегнувајте изложување на сонце од 10-17 часот. 

Внесувајте што е можно повеќе вода и природни сокови.

 
Имајте предвид дека препаратите за самопотемнување не ја штитат кожата!

Среќата и радоста се природно право и чувство кои го поседува секој човек. Среќата може да биде различна и различно да се доживува кај секој од нас. Многу често, изворот на среќата и чувството на радост се поврзуваат со надворешни стимулации кои во организмот предизвикуваат низа реакции, кои, на крајот, ги доживуваме како позитивни или негативни.

 
Главните виновници

Главните виновници кои се поврзани со дефинирање на чувствата на среќа се хормоните (невротрансмитери) од нашето тело, серотонин и допамин. Постојат два вида среќа, и тоа: спокојна и светла која ни дава континуирано и избалансирано чувство на среќа и радост,и бурна која се манифестира со неизмернизадоволства и еуфорија.За првата е задолжен серотонинот,додека за другата допаминот. 
 
Што е серотонин и каде се наоѓа?

Серотонинот е нервотрансмитер, елемент во мозокот кој помага да се пренесуваат сигнали меѓу разни делови од мозокот. Просечен возрасен човек има помеѓу 5 и 10 милиграми серотонин во телото. Во хормон се претвора тогаш кога ќе навлезе во крвта.
Иако се произведува во мозокот, на кого и се однесуваат неговите примарни функции, околу 90% од залихите на серотонин се во дигестивниот тракт и во крвните плочки.
 
Со оглед на тоа што е невротрансмитер, серотонинот помага да се пренесуваат информации меѓу деловите на мозокот. Се смета дека влијае на многу психолошки и на други телесни функции. Влијанието врз мозочните ќелии е поврзано со расположението, со сексуалната желба, сo апетитот, со соништата, со меморијата, со способноста за учење и со некои видови социјално однесување.
Кога станува збор за нашите телесни функции, серотонинот влијае на функционирањето на срцето, на мускулите и на разни елементи од ендокриниот систем. Научниците откриле дека серотонинот има улога и во производството на  млеко од дојките.
 

Недостаток од серотонин
 
Доколкуво мозокот недостига серотонин,симптомите на тоа се:лошо расположение, зголемена анксиозност, умор, депресија,вклучувајќи и најтешки видови. 
Останати смптоми на недостаток на серотонин се:

  • лутина
  • необично чувство на болка
  • глад за јаглехидрати и опсесивно прејадување
  • запек
  • дигестивнинарушувања
  • чувство на преоптовареност
  • несоница
  • ниско самопочитување
  • мигрена
  • намалени когнитивни функции
  • зуење во ушите
 
Дали може да влијаеме на нашата среќа?

Менувањето на животните навики, вклучително и навиките за храна, можат значително да влијаат во регулирањето и во зголемувањето на концентрациите на „хормоните на среќата“.
 
Наједноставен и најдостапен начин е да поминуваме што повеќе време изложени на светлина, под сјајни зраци на сонце,или препорака е да се направи подобро осветлување во домот. 
Втор начин е да се внимава на положбата на телото. Подвитканиотгрб и неправилнотодржење на телото предизвикуваатнамалено ниво на серотонин,а со тоа и појава на чувство на срам,а кај некои лица дури и чувство на вина. Правилното држење на телото го зголемува нивото на серотонин, гизголемува самодовербата и расположението.
 
Среќата е и во храната

Уште еден од начинитеда се зголеми нивото на серотонин е во исхраната да се вметнат оние производи кои влијаат на зголемување на серотонинот. Важно е да се нагласи дека серотонинот како таков не постои во производите. Производите содржат аминокиселина триптофан од која подоцна организмот произведува серотонин.
Рекордер по содржина на триптофан е тврдото сирење. Нешто помало количествона триптофан содржат крем сирењата. Следуваат посните меса, јајцата, леќата, ананасот, тофу сирењето, лососот (и останатите риби), бадемите, лешниците, оревите, морските плодови, грашокот итн. Исто така,големо клоличество триптофан се наоѓа и во печурките, гравот, сирењето, просото и во елдата.
Нискотониво на серотонин во организмот може да се надополни и со дополнување на исхраната со витамини од групата на Б комплекс. Тие се наоѓаат во црниот дроб, елдата, овесот, гравот и во зелената салата. И производите кои содржат магнезиум,како што се ориз, суви сливи, суви кајсии, овесни трицииалгисе добри за доброто расположение. 
За да се подигне нивото на серотонин,јадете и банани, дињи, смокви, тиквиипортокали.
 
Покрај правилната исхрана,постојат и други извори на серотонин.

За зголемување на серотонинот, помага и физичката активност. Одвојте барем 20 минути дневно за да се занимавате со кој било спорт (трчање, пливање, танц итн) и наскоро ќе почувствувате подигнување на расположението и ќе се чувствувате многу подобро. Доколку не можете да се занимавате со спорт, тогаш пешачете. Физичката активност се надополнуива со добриот сон. За производство на серотонин,неопходен е добар сон. Свежиот воздух (и уште еднаш сонцето),исто така помага да се зголеми нивото на серотонин. Повеќе комуницирајте со пријателите и со луѓето кои се пријатни за вас, занимавајте се со работата која ја сакате или со хоби, слушајте ја вашата омилена музика, овозможете си себеси повеќе пријатни моменти и тоа сигурно ќе вроди со резултат.
 

Алергиски конјунктивитис претставува акутно или хронично интерклиничко воспаление на конјунктивата на окото кое се манифестира со солзење, црвенило, локален оток и чешање. Алергиски кератоконјунктивитис претставува алергиско воспаление на конјунктивата и корнеата.

 

ПРИЧИНИ И ВИДОВИ
Причината за појава на алергиски конјунктивитис е пречувствителност на одредени специфични алергени. Постојат неколку подтипови на алергиски конјунктивити.

Сезонски алергиски конјунктивитис.
80% од случаите на алергиски конјуктивитис се токму од оваа група. Се појавува на пролет, касно лето и во есен. Во зимскиот период се смирува што се совпаѓа со животниот циклус на растенијата. Најчести причинители на овој тип на алергиски конјунктивитис се полен од липа, амброзија, бреза, коприва и други.

Целогодишен алергиски конјунктивитис
На оваа категорија отпаѓа 10% од вкупниот број. Многу често е пратен со кивање и кашлање. Најчести алергени се некои видови на храна, животински влакна од миленичиња, лекови или козметика.

Атопичен алергиски конјунктивитис и вернален алергиски кератоконјунктивитис.Најчесто се појавува кај момчиња од 5 до 15 години. Има три форми: палпебрална, лимбална и мешана форма. Овде клинички знак се папилите на конјунктивата, промени на лимбус и корнеа кои се видливи на биомикроскоп. 
Вернален кератоконјунктивитис претставува хронично, билатерално очно воспаление. Најчесто се појавува кај деца и млади индивидуи почесто машки. Ова е најтешката форма. 

Гигантицелуларен алергиски конјунктивитис.
Се јавува најчесто кај пациенти кои користат контактни леќи и очни протези.
 

Се почести се и таканаречените урбани алергии, односно алергии кои се јавуваат како реакција на загадениот воздух во големите градови.

 
СИМПТОМИ

Клиничките манифестации на алергискиот конјунктивитис не се разликуваат многу од оние кај конјунктивитис од не-алергиско потекло, односно има чешање, солзење и црвенило на очите и оток на очните капаци. Главната разлика помеѓу сезонскиот алергиски конјуктивитис и целогодишниот алергиски конјуктивитис е времето на појава. Симптомите кај сезонскиот алергиски конјунктивитис се јавуваат во дефинирано време, односно во периодот кога има најголемо присутво на поленски алергени.
 
КАКО ДА СЕ ЗАШТИТИМЕ?

Профилаксата на изложеност и избегнување на контакт со претходно идентификуваниот алерген е најдобра мерка за превенција. Но, како и кај другите алергиски болести во повеќето случаи е тешко да се изолираме од алергените, со оглед на широкото присуство на алергени во секојдневните активности и во надворешната средината.

ТЕРАПИЈА
Третманот на алергискиот конјунктивитис е не-фармаколошки и фармаколошки. Нефармаколошката терапија се состои од мерки за контрола на животната средина (изложена профилакса), која во повеќето случаи има ограничени ефекти. 
Фармаколошката терапија на алергиските конјунктивити е базирана на употреба на вештачки солзи, локални вазоконстриктори, кортикостероиди и  антихистаминици. Терапијата со користење на вештачки солзи  се состои од механичко испирање на алергенот и на тој начин ублажување на воспаленито. Локални вазоконстриктори, делуваат на начин што механички ги стеснуваат крвните садови на очите и на тој начин клиничката слика ја прават помалку драматична. Друга опција на третман се локалните кортикостероиди. Даваат брз ефект, меѓутоа не може долго време да се користат заради можните негативни реакции. Локалните антихистаминици и стабилизатори на мастоцити се најчесто користени препарати за третман на алергиски конјунктивитис директниот ефект  врз воспалителниот процес. Огромна предност е и можноста да се користат долго време и поголемата безбедност која ја нудат.
 
Др. Светлана Стојковска 
Здравствен Дом Скопје, Поликлиника Битпазар
 
 
 
 
 

Вагиналните инфекции се многу чест и непријатен здравствен проблем со кој барем еднаш во животот се соочуваат  дури 75% од жените. Најчесто станува збор за габична инфекција, и тоа, во повеќе од 90% од случаите, како причинител се појавува Candida albicans. Покрај ова, инфекцијата може да биде предизвикана од бактерии, вируси, паразити и од други патогени организми. 

 

Зошто се појавува?

Физиолошки, голем број микроорганизми на чело со Lactobacillus ја сочинуваат нормалната вагинална микрофлора. Лактобацилите се „добри бактерии“ кои, фигуративно, се домаќини на вагината. Тие ја одржуваат киселата средина и ги контролираат „натрапниците“ кои во нормален број не предизвикуваат никаков вагинален дисбаланс. Вака е сè до моментот кога овие микроорганизми ќе започнат брзо да се размножуваат, го окупираат поросторот на добрите микроорганизми, со што стануваат потенцијално штетни и опасни. 

 

Што е нормално? Што не се симптоми?

Вагината на жената нормално има исцедок кој е безбоен или беликав.  Нема мирис, ниту предизвикува чешање. Тоа може да варира во текот на менструалниот циклус. Понекогаш може да има мало количество исцедок и да е воденест, а во текот на месецот може да биде погуст и бел, и сето тоа е нормално. 

Кога исцедокот ќе има забележлив мирис, кога пече или чеша, тогаш, веројатно, се работи за некакво воспаление или инфекција. Може да почувствувате иритација во секое време од денот, но најчесто е поизразена навечер. 

 

Симптоми

Најчести знаци дека нешто не е во ред и дека можеби станува збор за вагинална инфекција е при појава на:

  • Густ, беликав вагинален исцедок;
  • Чешање на вагината;
  • Печење на вагината;
  • Печење при уринирање;
  • Болка при сексуален однос.

Што придонесува кон развој на вагиналните инфекции?

Секогаш кога во вагината ќе се намали концентрацијата на корисни бактерии под одредена граница и кога ќе се покачи pH вредноста, штетните микроорганизми почнуваат да се размножуваат. Ова може да се случи поради многу, различни фактори:

 

  • незаштитени сексуални односи;
  • лоша  или несоодветна лична хигиена (употреба на агресивни сапуни и средства за туширање кои може да го нарушат вагиналниот pH баланс);
  • употреба  на некои лекови (особено антибиотици, имуностимулатори, кортикостероиди);
  • користење заеднички крпи;
  • посета на лошо одржувани базени и сауни;
  • хормонски промени (бременост, менопауза, контрацепција);
  • пушење – никотинот ја компромитира природната вагинална флора и индиректно учествува во низа други фактори за појава на бактериска вагиноза;
  • користење тесна и синтетска долна облека – вештачките ткаенини не дозволуваат кожата да дише, така потта се задржува и создава поволни услови за развој на габични вагинални инфекции;
  • Стресхроничниот стрес ги покачува нивоата на кортизолот во крвта, со што се намалува одбранбениот систем во организмот;
  • Алкохол – го нарушува бактерискиот баланс во организмот;
  • Дијабетес – доколку имате габични инфекции, добро е да ги проверите и нивоато на шеќер во крвта за да ја елиминирате таа причина или за да имате соодветен третман избегнувајќи ги вагиналните инфекции;
  • Бременост и менстурален циклус – хормоналниот дисбаланс во периодот на бременост и менструален циклус, исто така, може да биде причина за развoj на овој вид инфекции;
  • Секојдневно користење тампони;
  • Перење долна облека на температура пониска од 600С.

 

Вагиналните инфекции во своите полесни форми често се занемаруваат. Обично, се смета дека ова е нешто што ќе помине само по себе. За жал, голем дел од вагиналните инфекции не само дека не исчезнуваат сами, но и се влошуваат, дури и може да се претворат во хронични. 

 

Превенција

Како и кај сите состојби и болести, превенцијата е многу важна. Не постои унифициран начин за превенција кај сите жени, но, сепак, има работи кои може значително да помогнат да се заштитите:

 

    • Одржувајте го вагиналниот дел сув, особено по туш;
    • Носете памучна долна облека;
    • Не оставајте го на себе влажниот костим за пливање;
    • Избегнувајте тесна долна облека;
    • Избегнувајте хемиски дезодоранси. Не користете производи за интимна хигиена, нормалното редовно бањање е доволно за чиста интимна регија; 
    •   Избегнувајте топли бањи;
    • Доколку користите тампони, менувајте ги навреме и почесто;
    • Внимавајте на нивоата на шеќер во крв, доколку имате дијабетес;
    • Користете антибиотици само доколку морате и се препишани од вашиот лекар; 
    • Користете кондоми, особено кога имате нов партнер;
    • Хранете се здраво со доволно овошје и зеленчук кои содржат влакна и микрохранливи материи. Пред сè, намалете го внесувањето на јаглехидрати;
    • Користете пробиотици и пијте доволно јогурт или кефир.

 

Редовниот гинеколошки преглед е од особена важност за одржување добро здравје на целата урогенитална регија. 
 

Третман

 


Покрај стандардната терапија која ќе ви биде препишана од страна на вашиот гинеколог, употребата на природни ресурси и промена во одредени навики во исхраната може значително да помогнат во третирање на инфекцијата и, секако, во спречување на повторна појава.

 

Внесете го лукот во вашата исхрана. Зголеменото внесување лук делува како природен лек против бактерии и габи.
 

Консумирајте јогурт и пробиотски додатоци. Тие  се пријатели на добрите бактерии, а со тоа – непријатели на лошите.
При појава на симптомите, добро е да се пие околу половина литар јогурт на ден. Може да помогне во намалување
на чешањето и на црвенилото, ако го нанесете директно на воспалената слузокожа (оставете го да делува околу десетина минути и исплакнете само со вода). 

Брусницата има позитивен ефект во третман на вагинални  инфекции. Се препорачува пиење една чаша незасладен сок од брусница.Маслото од кантарион
или чајот може да ги уништи бактериите, но притоа треба да се внимава на количеството и на квалитетот на маслото, за да не дојде до алергиска реакција. Неколку капки специјализирано масло
може да се капнат на тампон. Уште поедноставно е користењето вагиналети од масло од кантарион, кои може да се купат во аптеките.
Јаболковиот оцет е еден од најјаките природни
антибиотици, кој е корисен против вируси, бактерии и протозои. Помага за враќање на нормалната рН во вагината, превенирајќи појава на инфекција. 
Кокосовото масло успешно се користи  во третман на вагинални инфекции

Исхраната збогатете ја со  повеќе антиоксиданти за зголемување на имунитетот.


 

Две до три инфекции во период од една година не се причина за грижа, но ако тие се појавуваат почесто, тогаш природните лекови не се доволна помош и потребен е соодветен  преглед од лекар.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

За Нас

Ваш Аптекар, наменето да ги задоволи вашите потреби за квалитетни информации во врска со употребата на лековите и другите средства кои ги земате во аптеките. Ние се грижиме за вашето здравје и ќе ви обезбедиме интересни содржини кои директно ќе влијаат врз вашиот приод кон лекувањето и начинот на живот воопшто.

Следете не на Facebook

Newsletter

Внесете ја вашата е-пошта и навремено дознајте за сите новости и информации поврзани со Ваш Аптекар.