КАРФИОЛ

Уште една намирница широко застапена на нашите трпези. Може да се сретне во разни салати, зимници, прилози, супи и специјалитети. Карфиолот има ниска калорична и, во исто време, голема хранлива вредност. Тој  е одличен извор на витамин Ц, витамини од групата Б, фолна киселина, минерали и други елементи. Вака „набилдан“со биолошки вредни компоненти, карфиолот се вбројува во редот на намирници кои е пожелно редовно да се присутни во нашата исхрана. Карфиолот како намирница, има изразено антивоспалително дејство, богатството на диететски влакна го чини важен за добра дигестија и за здрав систем за варење. Ги поддржува когнитивните функции, и игра важна улога за здравјето на мозокот.  

Маслиновото дрво е можеби едно од најстарите растенија познати на човекот. 

И ден денес се одгледува и плодот има непроценлива примена во човековото живеење, општо. Познати се повеќе од 70 видови маслинови плодови различни по боја, форма и големина, но сите подеднакво корисни за здравјето и исхраната. Нутриционистички гледано, маслинката е исклучително богата со хранливи елементи и, пред сè, антиоксиданти. Тука се надополнуваат и растителните влакна, витамините А, Ц, Д ,Е, К, монозаситените масти, омега 3 масните киселини, флавоноидите... Интересен е податокот дека во маслинката може да се најде ибупруфен – противвоспалителен лек со широка медицинска примена. Листата на здравствени ефекти е исклучително долга и несомнено редовната употреба во исхраната е вистински благодат за целокупното здравје.

Кокосот е едно од највредните овошја на светот, кога станува збор за неговиот состав, нутритивните компоненти и формите на неговата употреба. Може да се консумира свеж, сушен, како кокосова вода, млеко, масло... Особено маслото е компонента која има голема нутритивна вредност и широка примена во медицински, козметички или во кулинарски цели.

 

Најновите истражувања го потврдуваат неговото благотворно дејство врз заштитата на срцето и крвните садови, зајакнувањето на имунитетот, забрзувањето на метаболизмот и поттикнувањето слабеење. Значително влијае и на изгледот на кожата, косата и ноктите, природно ги храни и ги негува, помага во забрзано заздравување, со што им овозможува здравје, сјај и виталност.

Нема несакани дејства и затоа е исклучително погодна намирница за употреба во целото семејство.

 

Состав
 

Кокосовото масло се добива од сушениот меснат дел од кокосовиот орев. Околу 92% од кокосовото масло го сочинуваат заситени масни киселини, 6% монозаситени и 2% полизаситени. Основна состојка е лауринската киселина за која единствен друг извор е мајчиното млеко, а познато е дека мајчиното млеко го гради имунолошкиот состав на новороденчето, па станува јасно за каква намирница се работи.

Друга состојка на кокосовото масло е каприлната киселина која поттикнува развој на „добри бактерии“, посебно млечна киселина. Предноста на кокосовото масло пред останатите масла е тоа што масните киселини кои ги има во својот состав не се таложат во организмот,  туку директно преоѓаат во црниот дроб каде се претвораат во енергија.

 

Лековити својства
 

Оваа вредна намирница помага во намалувањето на холестеролот, а ја подобрува и апсорпцијата на витамини и минерали во организмот. 

Редовното користење на кокосовото масло придонесува за одржување на здравјето на цревата, намалување на телесна тежина и нормализирање на метаболизмот.

Спроведени се многу истражувања за кокосовото масло при што е потврдено  дека освен антивирусното и антибактериското дејство, кокосовото масло има и антиканцерогено дејство.

Поради енергијата која се добива од кокосовото масло, телото подолго задржува чувство на ситост и затоа е одличен избор за оние кои се борат со вишокот килограми.

 

Кокосовото масло се користи и може да помогне во состојби на:

  • Кожни болести и рани
  • Артритис и ревматизам
  • Убоди од инсекти
  • Заболувања на непцата
  • Цревни паразити
  • Проблеми со дигестивниот систем 
  • Вирусни и бактериски инфекции
  • Габични инфекции
  • Дијабетес
  • Намален имунитет
  • Хроничен замор
  • Мигрена
  • Депресија
  • Намалена концентрација и помнење
  • Паркинсонова болест
  • Алцхајмерова болест
  • Нега на кожа и коса

Препорачаното дневно внесување е од две до четири лажици ладно цедено кокосово масло. Може да се земе директно со лажичка или, за полесно пиење, можете да го додадете во салата или во сок.

 

Идеално и за надворешна употреба
 

Освен за здравјето на внатрешните органи, кокосовото масло се користи и за масажа и за нега на кожата и на косата.

При масажа на екстремитетите и зглобовите, кокосовото масло има антиинфламаторно дејство. Тоа помага кај гихт, артритис, ревматизам, болка во зглобовите и отоци. Ја храни кожата, ја прави поцврста и еластична, спречува формирање на брчки и првут. Кокосовото масло го стимулира растот на фоликулите, ја храни и ја регенерира косата. Поради ова, маслото често се користи во третмани за нега на коса.

 

Кокосовото масло може да биде идеална замена за десетина производи за нега и убавина и секојдневно може да се употребува за:

  • Нега на усната празнина 
  • Масажа
  • Бричење и депилација
  • Грижа за скалпот и косата
  • Како крема за хидратација 
  • Убоди од инсекти
  • Пилинг на телото
  • Отстранување шминка
  • Грижа за нокти
  • Помош при исип од пелени, изгореници

 

Во кулинарството

 

Кокосовото масло во кујната може да ви послужи за:

• пржење, готвење и друга подготовка на храна

• додаток во кафе, топло чоколадо или какао

• подготовка на солени и слатки колачи, палачинки, леб и печива

• подготовка на вкусни и здрави овошни и зеленчукови сокови и мармалади 

 

Купување и примена
 

Најдобро е да се користи кокосовото масло во сурова форма, бидејќи на тој начин ќе  добиете најголема корист од неговите лековити состојки.

Сепак, поради неговата исклучителна отпорност на високи температури, кокосовото масло може да се користи за печење или за пржење храна – за разлика од другите масла кои на високи температури драстично може да ги променат своите карактеристики и да станат канцерогени.

 

На пониска температурата, кокосовото масло е во цврста состојба и тоа се нарекува  кокосова маст, а на околу 23 степени станува течност.

 

Кога купувате, побарајте ладно цедено кокосово масло, кое ги има сите горенаведени вредности.

Избегнувајте рафинирано масло, кое е значително поевтино, но, исто така, е лишено од придобивките од овие вредни јадења.
 

Расте секаде, покрај патиштата, полјаните и пределите со континентална клима. Таа има бели цветови кои цветаат од јуни до август. Стеблото има светлозелена или црвено-кафеава боја, многу тенки перјести ливчиња и има прекрасна миризба. Лековит дел од растението се цветовите и горниот дел од билката. Се бере за време на цветањето, а лисјата се берат до есен.

 

Ајдучката трева е позната одамна и уште оттогаш биле познати нејзините лековити дејства. Таа е добро позната меѓу треварите и луѓето кои се занимаваат со алтернативен начин на лекување.

Латинскиот назив на билката, Achillea millefolium, доаѓа од една легенда за Ахил кој во моментот на освојување на Троја бил погоден со отровна стрела, а по совет од  прекрасната Афродита, Ахил ја употребил оваа билка за лекување на раната и за намалување на болките.

Кај нас се нарекува ајдучка трева затоа што некогашните ајдуци ја употребувале за лекување на своите рани.

 

Состав

Надземниот дел од растението содржи 1% етерични масла, флавоноиди, витамин К, горчливи материи, ахилеин, смоли, стерили, танини и друго.

Етеричното масло се добива со дестилација, а содржи пинен, тујон, камфор, лимонен, борнеол.

 

Употреба

 

Освен во народната медицина, ајдучката трева наоѓа значајна примена и во современата медицина. Најчесто се употребува кај желудочно-цревните заболувања,  при грозница, зголемен крвен притисок, како средство за сопирање на крвавењето, и при мозочни и срцеви тромбози. 

 

За чајот

Чајот од ајдучка трева се употребува против главоболки и несоници, нагони за повраќање, кај болести кои се придружени со секрет и солзење на очите, при крвавења од носот. 

 

Се употребува при напад од мигрена, како последица на чувствителност на промена на времето и појава на топол ветер. Со редовна консумација на чајот,
кој се пие во голтки, што е можно потопол, нападите и интензитетот на мигренозните болки може значително да се намалат.

 

Во форма на чај, се употребува и за подобрување на апетитот. Со својот горчлив вкус, делува на слузницата на желудникот,  при што се поттикнува
лачењето на желудочен сок, се подобрува апетитот, се намалуваат желудочните тегоби, надуеноста и тешкото варење.

 

Ајдучката трева има големо количество витамин Ц, и се употребува и при крвавења и хемороиди.

 

Пиењето чај од ајдучка трева помага за јакнење на крвта, за лекување на црниот дроб, панкерасот, слезината, жолчката, навали на крв во главата, тахикардија, болки во коските и грбот, нередовна менструација, крвави хемороиди, разни исипи, чиреви и сл. 

 

Широка надворешна примена

 

Надворешно се употребува за испирање, како купка и за облоги. Се покажало дека има позитивно дејство при лекување на испукани раце, рани на брадавиците кај мајките кои ги дојат своите деца, а се употребува и при лекување на псоријаза. При псоријаза, покрај облоги од чај од ајдучка трева, дополнително се консумира и чајот од ајдучка трева.

Официјалната медицина докажала дека екстрактот од листот на ајдучката трева го забавува развојот на патогените бактерии. 

 

Делува моќно и е одлична за смирување на нервниот систем во состојба на психичко растројство.

 

Болките предизвикани од воспаление на јајниците, често престануваат по првата купка, а воспалението полека се смирува. Купките се успешни и кај мокрење во кревет кај децата и кај постарите лица.

 

Ајдучката трева може да предизвика алергија. Па, поради тоа, лицата кои се чувствителни на неа треба да ги користат само младите, тукушто набрани билки, и чајот да го пијат во мали количества.

 

Подготовка на чај од ајдучка трева:

Една полна кафена лажица да се прелива со четвртина литар врела вода и се остава десетина минути. Се  процедува и се пие најдобро засладен со мед. Се препорачува чајот да се пие топол.

 

Подготовка на купка од ајдучка трева:

100 грама ајдучка трева, се остава преку ноќ во ладна вода. Наредниот ден, екстрактот се затоплува до вриење, а потоа се додава во водата за бањање.

 
 
 
 
 
 

Историјата за крушата е долга и почитувана. Иако, според некои записи, култивацијата на крушата датира уште од пред 3000 години, постојат претпоставки дека дури и луѓето од каменото време уживале во овој прекрасен плод. Сочно, благо и вкусно овошје кое Хомер во Одисеја го нарекувал „дар од боговите“, a Луј XIV ја сметал за „симбол на луксуз“. 

 

 

Латинското име на крушата е Pyrus communis која заедно со јаболкото и дуњата спаѓа во фамилијата Rosacease. Постојат неколку стотици видови круши, секој вид со различен облик, боја, големина и вкус. Тие се сочни, благи и со малку зрнеста структура.

 

Kрушата не е само вкусна, исто така е и неверојатно корисна. Модерната наука денес говори за минералите, витамините и за органските соединенија во крушата, кои се причина за најзиниот голем здравствен потенцијал. Некои од овие активни и ефективни компоненти се калиум, витамин Ц, витамин К, фенолни соединенија, диететски влакна, бакар, манган, магнезиум како и б-комплекс витамините.

Поради блажината која ја имаат, сокот од круши понекогаш се користи во десертите како замена за шеќер, односно како засладувач. Тие се природен и брз извор на енергија, бидејќи содржат значајно количество моносахариди: фруктоза и глукоза, како и левулоза – најблаг природен шеќер.

 

Зошто круша?


 

Крушите се идеален избор на храна за луѓето кои го живеат модерниот начин на живот, и кои имаат потреба од здрави намирници за брзо освежување, хидрација, чувство на ситост и за енергија.

 

100 г плод од круша содржи 0,3 г протеини, 0,4 г масти, 9,5 г јаглехидрати, 2,8 г вкупно количество влакна и 5 мг витамин Ц.

 

Антиоксидантски активност

Крушата е богата со витамин Ц и бакар – нутриенти кои даваат значаен придонес во антиоксидантската заштита на организмот од слободни радикали и се вистински пријатели на вашиот имунитет. Витаминот Ц сам по себе е јак антиоксидант кој стимулира производство на белите крвни зрнца. 

Антиоксидантските својства се дополнети и од присуството на бакарот, кој е еден од најмоќните телесни антиоксидантски ензими.

 

Диететски влакна

Свежата круша е извонреден извор на диететски влакна, кои играат особено важна улога во варењето на храната. Голем дел од диететските влакна во крушата се нерастворливи полисахариди, кои ја акумулираат храната, па, така, таа полесно помиинува низ цревата. Освен тоа, влакната стимулираат излачување на желудочни сокови за полесно варење. Влакната ја регулираат и работата на цревата и, на тој начин, превенираат појава на опстипација и дијареја.

 

Одличен извор на калиум

Свежата круша е одличен извор на калиум, кој влијае врз здравјето на срцето бидејќи е познат како одличен вазодилататор. Намалувањето на крвниот притисок е поврзано со намалувањето на шансите за појава на кардиоваскуларни заболувања, како што се атеросклероза, срцеви и мозочни удари. Калиумот делува како регулатор на течности во телото, што значи хидрира различни делови на телото и обезбедува рамнотежа на есенцијалните течности во клетките и во органите. Без калиум, многу од нашите најважни функции би биле забавени или целосно прекинати. 

 

Нискокалорична и идеална за диети

Крушата е едно од овошјата со најмалку калории (една круша има околу 100 килокалории (kcal), што е 5% од дозволеното дневно внесување калории при здрава исхрана). Нутритивната суплементација, која ни ја дава крушата, е огромна, а диететските влакна присутни во неа ни даваат чувство на ситост. Поради тоа, идеална е за сите кои се на диететски режим во насока на намалување на телесната тежина. Крушата е намирница која дава енергија и е преполна со хранливи материи, без притоа да влијае на телесна тежина.

 

Здрави коски

Минералите присутни во крушата како што се магнезиум, манган, фосфор, калциум и бакар, ни овозможуваат да се намали губитокот на овие минерали во коските и да се олеснат симптомите при состојби како остеопороза и општата слабост на телото.

 

За здрави кожа, коса и нокти

Еден од најкорисните витамини во човековиот организам е витаминот А. Крушите се богати со овој витамин, како и со неговите споредни компоненти како што се лутеинот и зеаксантинот. Тие делуваат како антиоксиданти и учествуваат во бројни ензимски реакции и функции на организмот. Крушите можат да ги намалат ефектите на стареењето на кожата, како што се појавата на брчки и старосни дамки. Ова моќно овошје, исто така, го редуцира процесот на опаѓање на косата, макуларната дегенерација, катаракта и многу други состојби поврзани со процесот на стареење.

 

Како и сите други овошја, и крушата најдобро е да се консумира свежа. Ова е гаранција дека сè што е вредно ќе биде достапно за нашиот организам. Секако, убавината на крушата и нејзините вкусови ни се достапни и како џемови, компоти, овошни сокови и намази.

 

 

Добро е да се знае...

 

  • Крушите многу брзо зреат,  па кога ги купувате, обрнете внимание да бидат  неизмиени, неоштетени и да немаат мувла. 
  • Избегнувајте да ги оставате крушите во пластични кеси, На овој начин, само го забрзувате процесот на зреење и гниење.
  • Лесно апсорбираат мирис, па затоа потребно е да се чуваат подалеку од храна која има специфичен и силен мирис.
  • Може да се замрзнат дури и на -20 степени целзиусови во фрижидер и подоцна да се користат за подготовка на благи и солени јадења, бидејќи оваа намирница многу добро се вклопува со свинско и со телешко месо.

 

 

 

 

 

 

Таанот е природен производ подготвен од мелено сусамово семе. Има одлична хранлива и енергетска вредноста со тоа и  широка примена како додаток на многу јадења но и како самостојна намирница. Уште поважно е што е богат со есенцијални витамини, минерали и аминокиселини.


Првите податоци за употребата датираат од арапскиот кувар од 13 век. Од арапските земји понатаму се проширува  во Индија, Кореја и Јапонија. Денес често се користи во медитеранската кујна и во балканските земји

Богат нутритивен состав

Таанот е богат извор на витамини,  минерали, антиоксиданси (железо, магнезиум, калиум, фосфор и витамини Б и Е.) Одличен извор на бакар, манган и аминокиселина метионин. таанот е извор на здрави масни киселини , омега 3 и 6, а содржи и висока количина на протеини.Една порција таан има скоро  иста количина на железо како и парче црвено месо од 80 гр.
 
ЗА ШТО СЕ Е ДОБАР ТААНОТ

Помага во формирање на јаки коски
Tаанот има изразени диететски и терапевтски својства. Тој е одличен извор на калциум. Една порција таан содржи околу третина од дневната препорачана доза на овој минерал. 
Калциумот е важен за јакнење на коските, забите и мускулите а истражувањата го поврзуваат со намалување на ризикот од алергии и некои видови карцином.
 
За здраво срце и нервен систем

Таанот е богат извор на есенцијални масни киселини омега 3 и омега 6. Овие киселини се важни за здравјето на зглобовите, рскавицата, нервниот  систем, мозокот и кожата. 
Има висока pHвредност што значи дека го алкализира организмот при што ги неутрализира киселите намирници со ниска pHвредност.
Најновите истражувања покажуваат дека редовното консумирање на тахини значително го намалува ризикот од мозочен и срцев удар.
 
Детоксификација

Сусамовото семе е богато со аминокиселината метионин која има важна улога во чистењето на црниот дроб од токсини и апсорпција на други аминокиселини во организмот
 
Олеснува дигестија и содржи многу влакна

Тахини е одлична храна за сите кои имаат проблеми со дигестивен систем и тешка пробава. Две лажици тахини содржат 4гр влакна а во просек дневниот внес треба да изнесува од 20-35 гр влакна дневно.
Со оглед на тоа дека за негова припрема семките од сусам се ситно мелени, таанот  многу лесно се дигестира.
 
Одличен извор на протеини

20%од составот на тахини се протеини што значи дека содржи поголема количина на протеини од јаткастите плодови. Тоа дава голема важност како извор на протеини и билни маснотии во исхраната  кај вегетаријанци и вегани.

Употребата на мала количина на таан секојдневно, ќе влијае поволно на целиот организам, ќе ги доведе во рамнотежа хормоните и ќе ја исчисти Вашата кожа. Со ова ќе го ублажите оксидативниот стрес а ќе ги подобрите менталните и когнитивните капацитети.


Таанот во кулинарство

Тахини е често користена состојка на сирова прехрана. Можете да го јадете како сос со сиров или печен зеленчук или како намаз на леб и пецива.
Некои го опишуваат како замена за путер, маргарин или намаз од кикирики.

Таанот можете да го употребувате како прелив за свежи салати. Измешајте една лажица таан, една лажица маслиново масло, половина лажица јаболков оцет (или сок од цеден лимон), измешајте и додадете ја мешавината во салатата. Во длабока чинија, исечкајтесвежо овошје, ставете снегулки, јаткасти плодови по желба и додадете една лажица мед и една лажица таан, така ќе имате совршен и здрав десерт. Со таанот можете да направите вкусен напиток од таан и банана.Изблендирајте ги овие две состојки и послужете. 
Кога станува збор за чувањето, тогаш не заборавајте дека таанот мора да биде убаво затворен. Ставете го во фрижидер и ќе можете да го употребувате неколку месеци.

Припрема на таан.

За припрема во домашни услови ви сеедна чаша сусам и две лажици маслиново масло

Сусамот ставете го во вода, нека отстои 10 минути, потоа убаво исцедете го и ставете го да се пече (повремено промешувајте). Кога сусамот ќе почне да добива потемна златна боја, извадете го од рерна и оставете го да се олади. Откако ќе се олади, ставете го во блендер, блендирајте додека не добиете хомогена смеса, додадете масло и повторно блендирајте. Смесата ставете ја во стаклена тегла и убаво затворете ја. По желба се додава лимонов сок, морска сол или пак какао мед, ванила и чоколадо.

 

Иако на нашите простори се смета за зеленчук, доматот (Lycopersicon esculentum) всушност е овошје кое со потполно право заслужува да го носи атрибутот “рајско”. Многу корисна и здрава намирница, богата со разновидни нутриенти. Може да се приготвува на многу начини, па поради тоа е и неизоставен дел од исхраната.

 
Потекнува од Јужна и Средна Америка, коe било култивирано уште за време на владеењето на Ацтеките и Инките. Во Европа, прв пат е донесен на подрачјето на Шпанија и Португалија кон крајот на 15-тиот век.
Поради својата енергестска, хранлива и лековита вредност станал омилена салата, храна и прелив. Денес е дел од секојдневната медитеранска кујна, бидејќи одлично се комбинира со голем број приготвени јадења, како што се тестенини, ориз, сирење, јајца, месо и риба…Доматот е сезонско овошје, кое се одгледува во период од мај до октомври, но благодарение на стаклените градини може да се најде во текот на цела година.
 
Зошто домат?

Ниската калорична вредност во комбинација со високите вредности на анти-оксидансните материи вклучувајќи го и ликопенот го прават овој продукт едноставно перфектен .Ликопенот е моќен антиоксиданс, кој го штити човековото здравје од многу болести. Заслужен е и за раскошната црвена боја, која го прави и попривлечен. Нашето тело неможе само да создаде ликопен, па затоа е потребно да се внесува со исхраната. Иако, останатото овошје и зеленчук ја содржи оваа важна состојка, ниедно од нив неможе да се спореди со доматот.
 
Ризница на витамини и минерали

Доматот е нискокалоричен, богат со билни масти, јаглехидрати и витамини А, B C, D, и K, додека минерали застапни во доматот се: железо, калиум, магнезиум, калциум, натриум и фосфор. Содржи високи концентрации на лутеин, минерални соли, хлорогенска, кофеинска и ферулинска киселина како и бројни други корисни состојки. Во мали количини содржи и ретки минерали како манган, бакар, бор и кобалт.
 
 
 
Ликопен - чудотворна состојка на доматот

Ликопенот е одговорен за големиот интерес за проучување на доматот. Поради тоа се спроведуваат се повеќе истражувања на тема лековитоста на доматот. 
Докажано е дека внес на големи дози ликопен може да спречи рак на црева, рак на грло на матка и многу други врсти на тумори. Делува против алергии, артритис, анемија, астма, срцеви болести и болести на крвни садови, егземи, истегнати мускули и лигаменти, го зајакнува имунитетот , како заштита на  организмот од инфекции и настинки. Докажано е и дека е делотворен во превенција на тумор на простата, па поради тоа е пропорачливо машката популација да конзумира во поголеми количини. Продолжениот список на заболувања кај кои се препорачува  доматот се: мигрената, остеоппроза, покачен холестерол во крвта, катаракта, висок крвен притисок.
 
Сокот од домат, го смалува ризикот за слепување на тромбоцитите и на тој начин спречува тромбоза, особено кај заболени од дијабетес тип 2. Познато е дека дијабетичарите имаат зголемен ризик од созадавање на тромб, кој во понатамошниот тек на болеста е најчест причинител за инфаркт на срце и мозок.
 
Најдобар пријател во борба против стареење

Благодарение на високите концентрации на ликопен и витамин Ц, доматот по мислење на стручни истражувачи претставува најдобра храна против стареењето. Овие две сосотојки се совршено складни во борба против слободните радикали, со што ликопенот ги одржува ткивата помлади и еластични, додека витаминот Ц како антиоксиданс го зајакнува имунитетот и го штити организмот од инфекции. Здружени заедно, ликопенот и витамин Ц, претставуваат вистински еликсир за убавина и младост. Ликопенот е исто така и каротеноид, па затоа добро е и да се конзумира во поголеми количини и за време на изложување на кожата на сонце
 
Целогодишна намирница

Иако е сезонски одгледувана билка, на нашите простори  може да се најде во текот на цела година во свежа состојба а исто така и како конзервиран во разни форми. Најдобро е кога се конзервира без адитиви,  шеќер и вештачки бои и обработен исклучиво по механички пат, со ладна постапка без загревање. Доколку  е приготвен во комбинација со маслиново масло, се смета за вистински еликсир. 
Интересно е дека е здрав и во приготвена состојба, бидејќи при приготвењето искористеноста на ликопенот расте, а не се смалува.
 

500ml на доматен џус на ден се доволни за да се добијат бенефитите од ликопенот.  Една чаша на ден редовното конзумирање на на доматорт во исхраната  има огромен потенцијал да не направи, поздрави и помлади.

 

Босилокот (Ociumum basilicum) е едногодишно растение кое расте од 30-40 см има пријатен вкус, волшебна арома и убав изглед. Зборот босилок потекнува од грчкиот збор басиликон, што значи кралски. Листовите се со овална форма, а додека цветовите се бели, црвенкасти или жолтеникави во класови на врвот на билката. Се одгледува како градинарска билка на сочеви места и на хумусна почва. Чувствителен е на ниски темератури и поради тоа не поднесува ладна вода за полевање. Денес во светот се познати околи 60 разни видови на босилок.

 

Состав

Босилокот содржи етерично масло, танини, гликозиди, сапунини, аскорбинска киселина. Етеричното масло содржи: еутенол, цинеол, метил хавикол, камфор, а додека во семето има: каротен, рутин и триглицериди.

Богат е со антиоксиданси и тоа најмногу со  бета каротенот. Во босилокот има значајни количини на витамин Б6 и магнезиум. 

 

Лековити својства

Освен пријатниот мирис, арома и вкус, босилокот има и лековити својства. Древните народи верувале дека босилокот има позитивно влијание на целото тело и духот, а современите испитувања го потврдуваат тоа.

 

Босилокот е силен антиоксиданс. Антиоксидансите кои ги има растението го штитат телото од оштетувања предизвикани од слободните радикали, го спречива стареењето на клетките  и го спречува настанувањето на неколку видови ракови.

 

Босилекот е корисен и за кај белодробни заболувања. Успешно се применува и за третман на многу болести на уринарниот тракт, воспаление на бубрезите или болно мокрење. Повеќе истражувања покажале дека има поволно влијание врз имунолошкиот систем на човекот.

 

Свежите листови и маслото од босилок  имаат антибактериско и антисептично дејство. Босилокот може да се користи и локално, така што свежи листови се ставаат врз раната и спречуваат бактериски инфекции.

 

Исто така се користи и за лекување на стомачни проблеми, грчеви и надуенсот на стомакот

 

Босилокот е добро познато средство за смирување, при третман на несоници. Поволно дејствува на менталното здравје бидејќи има смирувачко дејство заради што се препорачува  при стрес и напнатост. Ја подобрува концентрацијата и помнењето.

 


Како зачин во кулинарството

Мирисните листови се употребуваат во многу кујни, за приготвување на разни јадења. За да се задржи вкусот на босилокот, во јадењата треба да се доддаде на крајот на готвењето. Секогаш кога можеме, добро е да употребуваме свеж босилок, бидејќи има поинтензивен вкус од сушениот. Билката својата слава во кулинарството ја има добиено по познатиот Песто сос направен од босилок, пињоли, маслиново масло и пармезан. Бидејќи кај нас пињоли практично не може да се набави, како алтернатива може да се употребуват смеки од сончоглед. Босикот се употребува како зачин или додадок во многу салати.Најдобо е кога се користи свеж, иако може да се употребува и исушен и смрзнат. Сувиот босилек губи многу од својата арома, па затоа е многу подобро да се замрзне (можете ситно да го исецкате, да го измешате со малку вода или масло и да го смрзнете во пластични садови за правење коцки мраз). Термичката обработка исто така го уништува вкусот поради што босилекот треба да се додава сосема на крајот од приготвувањето.

 

Чај од босилок

Исечете ги листовите од босилок и прелијте ги со топла вода, оставете ги да одстојат околу 8 минути и потоа процедете ја смесата.

Чајот треба да се консумира незасладен, два до три пати на ден по една чаша. Може да засладите со мед, но само за болести на белите дробови или кашлица.

 

 

За мирен сон
Лажица свеж босилек се вари 10 минути во 2 и пол децилитри вода. Се остава да стои 10 минути. Потоа чајот се цеди и се пијат мали голтки, незасладен пред спиење.

 

Чајот приготвен од босилек им помага на доилките  да ја зголемат продукцијата на млеко !!!

За Нас

Ваш Аптекар, наменето да ги задоволи вашите потреби за квалитетни информации во врска со употребата на лековите и другите средства кои ги земате во аптеките. Ние се грижиме за вашето здравје и ќе ви обезбедиме интересни содржини кои директно ќе влијаат врз вашиот приод кон лекувањето и начинот на живот воопшто.

Следете не на Facebook

Newsletter

Внесете ја вашата е-пошта и навремено дознајте за сите новости и информации поврзани со Ваш Аптекар.