Каранфилчето (Eugenia caryophylatta Thunb.) претставува исушена цветна пупка од тропско дрво, кое повеќе од 2000 години се употребува како зачин и како лек. 
Растението расте високо и до 20 метри, со крупни, издолжени листови и со бели цветови. Цветовите се собираат кога чашката е обоена црвено и се сушат на сонце покриени со листови од растението, при што ја добиваат таа карактеристична црвено-кафеава боја. Мирисот на каранфилчето е јак, специфичен и пријатен, додека вкусот е ароматичен и лут.
 
Во кулинарството
Поради својата карактеристична арома, каранфилчето наоѓа широка примена во кулинарството како зачин. Се употребува при подготовка на многу колачи, јадења и напивки. Најмногу се поврзува со вареното вино, кое речиси не може да се замисли без каранфилче.
 
Состав и дејство
Каранфилчето е богато со етерично масло (15-20%), со еугенол, флавоноиди, танини, фенолни киселини, масно масло и други компоненти. Поради ваквиот состав, на каранфилчето му се препишуваат следните особини: антивоспалително, аналгетско, антиоксидантски, антикоагулационо и локално аналгетско дејство.
Најчесто се употребува за олеснување на стомачните тегоби, за гасови, за дијареја и за повраќање. Го подобрува варењето на храната, го забрзува метаболизмот и ја подобрува функцијата на црниот дроб, а го подобрува и апетитот.
Многу честа и значајна е неговата употреба при воспаленија на усната празнина и гингивата, токму поради неговото аналгетско, антисептично и анестетичко дејство.
 
За дентално и орално здравје

Антибакетриското и антивирусното дејство се препишуваат на присуството на еугенолот, кој се употребува во стоматологијата и делува смирувачки на забоболката. Со масло од каранфилчето се масира вилицата и за 10-15 минути болката треба да престане. Исто така, на болното место може да се стави памук натопен во масло од каранфилче и така да се држи неколку секунди, а забоболката може да исчезне за многу кратко време.
Покрај ова, се употребува и како освежувач на здивот доколку се грицка или како средство за гаргара со неколку капки масло од каранфилче додадени во вода. Вака употребено, освен за освежување на здивот, спречува развој на бактерии во усната шуплина и е одлично за одржување на севкупна орална и дентална хигиена и здравје.
 
Природен афродизијак
Поради благородното дејство на циркулацијата, чајот од каранфилче се употребува како природен афродизијак. Во 2 дл вода се потопуваат 4 каранфилчиња, поклопени се оставаат да отстојат 15 минути, се процедува и се додава цимет. Се пие свежо подготвен.
 


За регулирање на шеќерот во крвта

Каранфилчето може да се употребува и за регулирање на шеќерот во крвта и за слабеење во комбинација со цимет: Цимет (2 стапчиња) и каранфилчето (30 г) се ставаат во 5 л вода и се оставаат така да отстојат 4-5 дена во фрижидер. Напивката се консумира наутро или навечер на празен стомак, а дозирањето е 100 мл. Откако ќе се испијат 3 дози од напивката, се прави пауза од 15 дена. 
 
Каранфилчето, исто така, го јакне и имунитетот, а има и широка примена во производството на парфеми, сапуни, пасти за заби. 
 
Маслото од каранфилче може да го подготвиме и сами
Во тегла се става ¼ цели каранфилчиња и се прелива  со 1 шолја маслиново масло, се остава да отстои 24 часа на собна температура и потоа се процедува. Маслото кое се добива, се чува затворено во тегла и во фрижидер.
 
Бидете внимателни:

Честата употреба на каранфилчето може да предизвика оштетувања и иритација на непцата. Еугенолот го забавува згрутчувањето на крвта, па поради тоа, доколку се употребува во комбинација со антикоагуланси, се зголемуваат шансите за појава на модринки и крвавења.
 
Иако кај нас е најпознат како зачин, каранфилчето има и изразени лековити својства. Покрај силното антимикробно дејство,каранфилчето поседува и антисептично дејство, со што помага при забоболка и при воспаленијана непцето. Се користи и за подобрување на работата на желудникот и за олеснување на дигестивнитепроблеми, како гасови, мачнина, повраќање и дијареја.

ПРОСО

Хранлива и лековита безглутенска житарка богата со скроб. Одличен извор на протеини, витамини А и Б (особено Б1 и Б2) и минерали како железо, магнезиум и фосфор. Просото го прочистува организмот и игра улога во одржување на неговата ацидо-базна рамнотежа, ја регулира дигестијата, го јакне имунитетот и ги зајакнува косата и ноктите. Минералниот состав на просото позитивно делува на работата на нервниот систем, па затоа се препорачува кај лица со физичка и психичка исцрпеност, кај трудници и доилки, а, исто така, е значително погоден и за луѓе кои боледуваат од артритис.

Плодот на маракујата е кругол или овален. Зрелиот плод има жолта или темновиолетова боја и има мека, односно малку тврда внатрешност со бројни семки. Плодот може да се јаде или од него да се исцеди сок. Сокот често се додава на друго овошје за засилување на аромата.

Плодовите содржат лимонова и јаболкова киселина, амилопектин, флавоноиди, корисни масла и витамин Ц. Исто така, содржат и витамин Б6, како и железо, калиум и влакна. Од семките на маракујата се добива масло кое содржи линолна киселина, олеинска киселина и палмитинска киселина. Наоѓа различни примени во производството на козметиката и во исхраната. Јужноамериканските Индијанци добро ја познавале маракујата како лековита билка, па често се употребувала во бразилската народна медицина.
Смарагдно задоволство соуникатен и карактеристичен тропски вкус, идеален во овие студени зимски денови. Потекнува од Кина, каде го нарекуваат „yang tao“,и, некаде на  почетокот на 20. век, мисионерите го пренесуваат во Нов Зеланд, од каде полека се шири низ целата планета. 
 
Кивито е повеќегодишно листопадно растение со широки темнозелени лисја. Плодот е месест, јајцевиден со кафеава влакнеста кора. Има интензивен сочен вкус, со црни семки за кои нутриционистите тврдат дека претставуваат една од најздравите состојки, поради што овој плод го нарекуваат и „суперовошје“. 
 
Кивито, според содржината на диететски влакна, зад себе го остава јаболкото, има поголемо количество витамин Ц од портокалот, а во категоријата на овошја богати со калиум, ја надминува и бананата.

За што сè е корисно?


Едноставната мешавина на фитонутриенти, витамини и минерали во ова ароматично овошје претставува одличен извор за зајакнување на имунитетот, за намалување на нивоата на холестерол, за исфрлање на токсините од организмот, како и за заштита и за здравје на кожата.

Подобрување на симптомите на астма и останати респираторни состојби

Поради високата содржина на антиоксиданти и на витамин Ц, кивито има  значајна улога во контролирање и подобрување на симптомите на астма, воедно подобрувајќи ја и респираторната опструкција при настинка кај деца. Консумирањето киви може да помогне во смирување на кашлицата и надразнетата слузница на носот, како и во подобрување на симптомите на хронична кашлица.

Заштита и подобрена функција на дигестивниот систем

Кивито има значајна улога во одржувањето нормална функција на дигестивниот систем. Во својот состав содржи голем број растителни влакна кои ја потпомагаат дигестијата на храната, а воедно и придонесува за подобрување на симптомите на констипација. Одделни состојки стимулираат лачење на пробиотски бактерии во дебелото црево, го спречуваат размножувањето на Escherichia Coli,со што овозможуваат и поддржуваат нормална бактериска флора во дигестивниот тракт.

За подобар имун систем

Консумирањето киви,, особено во зимскиот период, е од голема важност заради користа која ја има во зајакнувањето на имуниот систем. Потврдено е дека кивијата содржат состојки кои имаат антибактериски, антифунгален и антиинфламаторен ефект, кои се примарни одбранбени механизми во случај на сезонски настинки и грип.

Намирница и за дијабетичари

Најголем број од овошјата кои се користат во секојдневната исхрана содржат шеќери кои може да направат дисбаланс во нивоата на шеќер во крвта кај пациенти со дијабетес. Кивито е безбедно овошје коешто може да го консумираат дијабетичари поради нискиот гликемичен индекс. Покрај ова, содржат голем број растителни влакна кои ја намалуваат апсорпцијата на шеќери низ тенкото црево. Овој ефект кивијата го имаат кога се консумираат заедно и со други овошја и намирници што содржат шеќери, поради што е препорачливо да бидат дел од секојдневниот појадок кај оваа група пациенти.

Позитивни ефекти врз кардиоваскуларниот систем

Секојдневното консумирање киви има позитивен ефект врз функцијата на кардиоваскуларниот систем поради својствата на некои од состојките кои ги содржи. Дејството на овие состојки се споредува со она на аспиринот, односно, го намалува ризикот од згрутчување на крвта, а со тоа се обезбедува подобар проток на крвта низ крвните садови и намалување на ризикот од кардиоваскуларни болести и атеросклероза. 
Високите количества витамин Ц, витамин Е и калиум придонесуваат за одржување на кардиоваскуларното здравје преку намалување на триглицеридите во крвта и зајакнување на срцевата функција.

За добар вид
Антиоксидантското дејство на витамините А, Ц и Е докажува дека кивијата го намалуваат ризикот за појава на старечка макуларна дегенерација, која е главна причина за губење на видот кај постарите лица. Кивијата содржат лутеин и зеаксантин кои природно ги има и во човековото око, поради што секојдневната нивна консумација придонесува за зајакнување и подобрување на видот, намалена инциденца од развој на катаракта и останати состојби поврзани со видот.

Позитивен ефект врз здравјето кај трудници
Кивито во својот состав содржи фолна киселина која е значајна за одржување на правилен развој на мозочната и когнитивната функција на фетусот кај трудници. Останати витални нутриенти како витамин Ц, витамин Е и калиум, како и одредени флавоноиди, имаат значаен придонес за целокупното здравје и развој на фетусот.

Кога и како да се употребува

Сезоната на кивија трае од септември до ноември, иако се достапни во текот на целата година. Најквалитетни се во периодот помеѓу август и декември. 
Чувајте ги кивијата во најлонска кеса од 4 до 6 дена за да зазреат. Чувањето во хартиена кеса може значително да го забрза процесот на зреење.
 
При купување, бирајте ги плодовите со неоштетена лушпа, без пропаднати делови или исеченици. Зрелите кивија попуштаат под нежен притисок од палецот. Зрели, траат многу кратко, доколку се чуваат на собна температура. Затоа, чувајте ги во фрижидер.
 
Свежите, вкусни и сочни кивија може да се јадат сами или во комбинација со други овошја. Измијте ги со ладна вода од чешма и нежно излупете ја лушпата со нож. Може да ги пресечете и на половина и содржината да ја јадете со лажичка.  
 
Исто така, се користат за приготвување колачиња, пити, сок и мармалад.

Напивка против настинка
-1 киви, 1 портокал, 1 морков, 1 јаболко,1 банана и 1 лимон, се лупат и се сечкаат на парчиња. Се додава 1-2 лажици мед,а потоа со миксер или со блендер се меле целото овошје. По желба,може да се додаде и вода.
Овој пијалак е исклучително богат со витамини и е одличен против настинки во овие ладни зимски денови.
Се препорачува да се пие наутро!
 
 
 

Чичоката (Heliantus tuberosus) е лековита билка, многу слична на сончогледот, со убав жолт цвет и со стебло кое може да израсне и преку 2 метра височина. Претставува повеќегодишно растение со добро развиен корен во облик на кртола, поради што е позната и како див компир. За разлика од компирот кој содржи скроб, чичоката е богата со инулин кој има улога да го регулира нивото на шеќерот во крвта, поради што е одлична намирница за дијабетичари.

 

Сè почесто чичоката станува задолжителна тема кога станува збор за здрава храна и за здрави и корисни намирници, кои треба да бидат дел од нашето мени.

 

Ризница на витамини, минерали и олигоелементи

Покрај големата нутритивна вредност, чичоката се карактеризира со тоа што има ниска енергетска вредност и богатство од витамини и минерали. Таа е добар извор на калциум и фосфор поради што е корисна во состојби за контрола на крвниот притисок, правилна работа на мускулите и срцето. Покрај ова, чичоката содржи значајни концентрации на магнезиум, железо, витамини од групата Б, витамин Ц, витамин Д и провитамин А. Дополнително, чичоката е извор на есенцијални аминокиселини кои организмот не е во состојба сам да ги синтетизира.

 

Чудотворен инулин
 

Инулинот е главната состојка на чичоката. Пробиотик кој го стимулира развитокот на добрите бактерии кои имаат благотворно дејство во нашиот организам и ги уништува и го спречува развојот на штетните микроорганизми во дигестивниот систем. Дополнително, придонесува за нормална дигестија и проблеми поврзани со опстипација, а позитивно влијае и на јакнење на имунолошкиот систем.

Покрај ова, инулинот го нормализира нивото на триглицериди и холестерол во крвта, а на тој начин и помага во превенција од кардиоваскуларни заболувања. Она што ја чини посебна е што е одличен избор на храна за лица со дијабетес и е здрава замена за компирот. Може да се консумира во неограничени количества бидејќи го намалува нивото на шеќерот во крвта. 

 

Во исхраната
 

Во исхраната може да се консумира сурова, тенко изрендана и зачинета како салата во комбинација со друг зеленчук. Како прилог на јадењата, се користи варена или печена како компир. Може да се користи и во облик на брашно за изработка на леб.

Лесно е достапна и може да се најде на нашите зелени пазари. Во некои земји е многу застапена во исхраната, но не заради тренд или хит во кулинарството, туку токму заради здравствените придобивки.

 

Салата од чичока

 

Состојки:

200 г чичока 

200 г црвена зелка

1 морков

магдонос

сол, маслиново масло, лимонов сок/балсамиран оцет

 

Подготовка:

Состојките се рендаат, се мешаат со зачините и добро е пред консумирање да отстои неколку минути на ладно во фрижидер.

 

ИМЕЛА

Уште од многу одамна, белата имела се споменува во многу нордиски и келтски легенди. Таа за некои народи претставувала лек за сè, а за некои и божествено растение. Античките народи ја користеле како лек за многу болести. Била признаена и користена и од познатите исцелители како Хипократ и Рудолф Штајнер.

 

Белата имела (Viscum album fam. Loranthaceae) e мала, зелена и грмушеста, висока до 1 м, а живее како полупаразит на разни листопадни дрвја, ели, борови. Лисјата на имелата се дебели, кожести, зелено-жолти, додека стеблото е дрвенесто зелено-жолто, заоблено. Плодот е белузлава или провидна, тркалезна сочна бобинка којашто е полна со слузава леплива маса. Цвета од март до мај, а плодовите созреваат од август до ноември. Како активен дел од растението се користат лисјата и младите гранки кои содржат алкалоид вискотоксин, инозитол, флавонски хетерозиди, восок, слуз, холин и други состојки. Хемискиот состав и лековитоста зависат и од дрвото-домаќин на коешто живее имелата.

 

Медицинска примена
 

Под дејство на активните состојки кои ги има, влијае на нормализирање на метаболизмот на целиот организам. Има значаен ефект за регулација на крвниот притисок и за смирување на т.н. „нервозно срце“. Сите симптоми кои настануваат како резултат на високиот крвен притисок, како што се  нагол прилив на крв во главата, вртоглавица, зуење во ушите и нарушување на видот, може да се ублажат или да се отстранат со употреба на имелата.
 

Хипотензивното дејство на имелата варира и е во директна зависност од домаќинот на којшто живее. Најизразено е кога живее на круша, а помалку изразено е на јаболка. Белата имела ги намалува холестеролот и триглицеридите во крвта. Има поволно дејство врз функцијата на жлездите, и е одлично средство за поттикнување на метаболизмот. Делува позитивно врз работата на панкреасот, па со редовна консумација на чај од имела кај дијабетичарите може да се очекува  намалување нивото на шеќерот во крвта. И жените треба да пијат чај од имела, особено тие кои се наоѓаат во преодни години, имаат проблеми со циркулацијата, чувствуваат забрзана работа на срцето, чести напади на топлина, тешко дишење, нарушување на менструалиот циклус и сл. Оваа билка помага и при неплодност, а студиите покажуваат дека го подобрува либидото и помага при ерективна дисфункција. Поради пектините кои ги има, има цитотоксичен ефект, односно го спречува понатамошниот раст на клетките на туморот. Го зајакнува имунолошкиот систем и ги намалува несаканите ефекти од хемотерапијата. Екстрактите од имела може да бидат корисни и за заболените од СИДА, бидејќи ги спречуваат секундарните болести кои се појавуваат како последица на оваа болест.

 

Во комбинација со други лековити билки
 

Имелата може да се употребува сама или во комбинација со други лековити билки со слични дејства. Мешавината од бела имела, глог, корен од валеријана, матичина и коњско опавче се препорачува за намалување на крвниот притисок, за намалување на едеми и а подобрување на работата на срцето. Во комбинација со лист од бреза и од коњско опавче, имелата се препорачува кај лица со хроничен нефритис, кој може да биде проследен со хипертензија.

 

Мерки на претпазливост

 


 

Бобинките се користат за надворешна употреба и не се земаат орално бидејќи се токсични. Од нив може да се приготвуваат масти, тинктури, облоги и сл. Имелата не се препорачува кај бремени жени и кај доилки и не треба да се користи заедно со други лекови за срце. Во лекувањето не смее да се користи имела од даб, бидејќи е токсична, а се препознава по жолтите бобинки.

 

Чај од имела

Полна лажица лисја и гранчиња од бела имела се ставаат во шолја и се преливаат со 2 дл вода. Се остава преку ноќ. Наутро, чајот се загрева, се процедува и се пие.

 

Воден екстракт

Лажица прав од имела се меша во 2 дл вода. Се остава да отстои 4 часа, потоа се процедува. Се пие 1 дл наутро и навечер. Правот се добива така што сувите лисја се мелат и се толчат, додека не се добие прав, а потоа се чува во херметички затворен сад.

 

Тинктура од имела

200 г лисја од имела се ситнат, се преливаат со 1 л ракија, се оставаат да стојат 3 недели, а потоа се процедува.

Се зема по една лажичка тинктура со 2 дл течност по избор, два до три пати на ден.

 

Исклучително лековита и корисна билка, меѓу народот позната и како „плод на иднината“ бидејќи има многукратно позитивно дејство врз човековиот организам. Аронијата може да се нарече и овошје „сè во едно“бидејќи е вистинска ризница на биолошки активни состојки, есенцијални витамини – Ц, А, Е, Б1, Б2, Б3, Б5, Б6, Б9, минерали – цинк, железо, калиум, калциум, манган, фосфор и јод, антоцијани, проантоцијани и биофлавоноиди.  


Дава сила, издржливост и го зајакнува  организмот. Таа е супер овошје, кое и кога сте здрави, ќе ви помогне да го прочистите вашиот организам, да ги отстраните симптомите на замор и да се чувствувате здраво и полни со енергија. Аронијата е листопадна грмушка која потекнува од Северна Америка. Плодовите остануваат на самата грмушка, не паѓаат и не се оштетуваат. Успева на сите видови почва, а единственото нешто што не го поднесува е суша. Отпорна е на штетници и затоа не е потребно да се употребуваат пестициди за нејзина заштита. Поради тоа, се смета за 100 % еколошка билка.

 

Како и сите овошја и зеленчуци, најдобро е да се консумира сурова, бидејќи на тој начин лековитите супстанции се во највисоки концентрации. Се користи за приготвување сок, мармалад и џем, а, исто така, за чај и за компот.

За да се искористат сите бенефити, доволно е да се консумираат 200-300 г свежи бобинки дневно, или во зависност од големината на плодовите: 20-30 бобинки. 

 

Лековити својства

 

Лековитите ефекти на аронијата се многукратни и во моментот се едни од најпроучуваните ширум светот. 

 

Jа подобрува циркулацијата и ги зајакнува крвните садови
 

Бобинките на аронијата се познати по тоа што ја подобруваат циркулацијата на крвта, ги зајакнуваат крвните садови и го намалуваат ризикот од срцеви болести. Слобдните радикали се причина за бројни болести, а аронијата може да го спречи нивното создавање и, на тој начин, да се превенираат кардиоваскуларни заболувања. 

Зрелите плодови на аронијата содржат големо количество феноли, кои ги дезинфицираат крвотокот и телото, го забрзуваат заздравувањето на раните, ги отстрануваат отровите од телото, намалуваат воспаленија и ја подобруваат еластичноста на крвните садови. Аронијата помага во одржувањто на нормален крвен притисок, држејќи го подалеку од „опасната зона“. 

 

Еден од најдобрите антиоксиданти

Бобинките на аронијата имаат најголема концентрација на антиоксиданти од кое било друго овошје во светот. Антиоксидантските својства можат да се препишат на фенолните соединенија присутни во аронијата, како и на високите концентрации на витаминот Ц кој, исто така, има многу важна улога. Вака „набилдана“ со  антиоксиданти, аронијата успешно се справува со слободните радикали низ целото тело, а ефектите се видливи со подобрување на општото здравје. Освен тоа, антиоксидантите го штитат организмот и од дегенеративни болести, како канцер и болести на срце, а, исто така, и го забавуваат и стареењето.

 

За здрав уринарен тракт

Уште една голема предност на оваа супер храна е одржувањето на здрав уринарен тракт. Милиони луѓе низ целиот свет секојдневно се соочуваат  со инфекции на уринарниот тракт, во кои еден од најчестите причинители е бактеријата Ешерихија коли (Еscherichia coli). Најчести симптоми се чувство или потреба за постојано мокрење, болки при мокрењето и матна урина. 

Познато е дека брусницата е многу добра во борбата против инфекции на уринарните патишта, но студиите покажуваат дека бобинките од аронија се пет до десет пати  поефикасни, поради високата доза на кинична кислеина, која е одговорна за спречување на инфекциите на уринарниот тракт. 

 

Аронија против канцер

Консумирањето на ова овошје, генерално, е еден од најдобрите совети за луѓето кои се во потрага по храна која може да го намали ризикот за развој на канцер. 

Во 2003 година, со студија е потврдено дека аронијата овозможува природна одбрана во борба против рак на дебелото црево, бидејќи содржи антиоксиданти кои играат многу важна улога против канцерогените клетки.

 

Ги заштитува очите

Поради значителната содржина на каротин во својот состав, аронијата, исто така, е и познат чувар на видот и ги штити клетките од оштетувања и од појава на катаракта.

Дополнително, содржи и флавоноиди, како лутеин и зеаксантин, кои ги чуваат очите од макуларни нарушувања карактеристични за повозрасната популација.

 

Го подобрува варењето на храната

 

Аронијата е добар извор на диететски влакна, кои се неопходни да се внесуваат со исханата и се поврзани со бројни здравствени придобивки. Особено се важни за  редовни столици, правилна работа на дебелото црево, пониски нивоа на холестерол и за регулирање на телесна тежина (во комбинација со вежбање и со генерално здрави диети).

Докажано е дека аронијата помага и во третман на гастрични проблеми, вклучувајќи ги и чиревите и дијарејата.

 

 Противвоспалителни својства – за превенција на настинки
 

Ако во вашата исхрана, редовно ги вклучите бобинките од аронија, можете да бидете сигурни дека настинките и грипот ќе ве одминат. Ова се должи на комплексниот состав дополнет со високи концентрации на витамин Ц. Најдобра препорака за заштита, па и за лекување на воспаленија или вирусни инфекции е консумацијата на суви бобинки, сок или чај од аронија.

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Индискиот орев потекнува од Бразил, но денес најмногу се произведува во Индија, поради што се познати како „индиски“ ореви. 

Индискиот орев не е јатка туку семка од плод. Како намирница, познат е во целиот свет поради неговиот вкус и поради здравствените придобивки. За разлика од други јатки, индискиот орев е мек и со благ вкус. Освен во десертите, дава одличен вкус и на солените јадења , разни салати и додатоци. Кај нас е популарен и како „грицка“, но земен во солена и пржена форма не дава многу хранливи материи. Најдобро е да се консумира суров, сварен во млеко или лесно пропржен. Од индискиот орев можете да подготвите вегетаријански мајонез, кој е поздрав од индустрискиот мајонез. Содржи калиум, па е идеален за лица кои имаат покачен крвен притисок. Индиските оревчиња содржат цинк, кои го зајакнуваат имуниот систем и помагаат во борбата  против инфекциите. Содржат високи количества магнезиум, кој е неопходен за здравјето на срцето, на мускулите и на нервниот систем. 

За Нас

Ваш Аптекар, наменето да ги задоволи вашите потреби за квалитетни информации во врска со употребата на лековите и другите средства кои ги земате во аптеките. Ние се грижиме за вашето здравје и ќе ви обезбедиме интересни содржини кои директно ќе влијаат врз вашиот приод кон лекувањето и начинот на живот воопшто.

Следете не на Facebook

Newsletter

Внесете ја вашата е-пошта и навремено дознајте за сите новости и информации поврзани со Ваш Аптекар.